عصر ایران - منطقه توسکانی ایتالیا کمبودی از نظر چشم اندازهای سرسبز، روستاهای قرون وسطایی و کلیساهایی با قدمت چندصدساله ندارد. اما «سان گالگانو» (San Galgano) حس و حال متفاوتی دارد؛ ترکیبی داستان گونه از افسانه های شوالیه ای، معماری گوتیک و واقعیتی ملموس که در میان تپه های آرام اطراف شهر سیه نا (Siena) جا خوش کرده است. این مجموعه شگفت انگیز شامل یک صومعه گوتیک بدون سقف، کلیسایی مدور و شمشیری واقعی فرو رفته در سنگ است که داستان شوالیه ای تارک دنیا را روایت می کند.

سان گالگانو در نزدیکی روستای کیوزدینو (Chiusdino) و در فاصله تقریبی یک ساعته از شهر سیه نا قرار دارد. موقعیت جغرافیایی آن به گونه ای است که حس یک گنجینه پنهان را به بیننده منتقل می کند. دسترسی به این منطقه با حمل و نقل عمومی کمی دشوار است، به همین دلیل بیشتر گردشگران با خودروی شخصی به آنجا سفر می کنند.
نخستین نمایی که پس از رسیدن با آن مواجه می شوید، ساختمانی عظیم و گوتیک است که در میان دشتی باز و سرسبز قد علم کرده است؛ سازه ای سنگی بدون سقف که هیچ مانعی میان دیوارهای کهن آن و آسمان آبی وجود ندارد.

ساخت صومعه سان گالگانو در قرن سیزدهم میلادی توسط راهبان سیسترسی (Cistercian) آغاز شد و زمانی یک مرکز مذهبی و اقتصادی پررونق در منطقه به شمار می رفت. اما گذر زمان، بی توجهی و در نهایت صاعقه ای شدید در قرن هجدهم که سقف چوبی آن را به کلی ویران کرد، این صومعه را به اسکلتی سنگی بدل ساخت.
امروزه قدم زدن در شبستان وسیع این کلیسا، در حالی که نسیم ملایمی میان قوس های سنگی می پیچد و سقف آن خود آسمان است، حسی شبیه به قدم زدن در رویا دارد. سکوت باشکوه و معماری دراماتیک این مکان سبب شده تا به سوژه ای محبوب برای عکاسان و فضایی خاص برای برگزاری مراسم های ازدواج تبدیل شود.

کمی بالاتر از صومعه و بر فراز تپه، ساختمانی مدور به نام «روتوندا دی مونته سیه پی» (Rotonda di Montesiepi) قرار دارد. این کلیسای کوچک روی محلی ساخته شده که گفته می شود شوالیه ای به نام «گالگانو گویدوتی» (Galgano Guidotti) در قرن دوازدهم میلادی زندگی اشرافی و جنگجویانه خود را در آن متوقف کرد. طبق روایات تاریخی و افسانه ها، گالگانو پس از رویایی الهی از فرشته مقرب میکائیل، شمشیر خود را به نشانه صلح و ترک جنگاوری در دل سنگی سخت فرو کرد و مابقی عمر خود را به عبادت پرداخت.
بر خلاف تصور همگان که داستان شمشیر در سنگ را تنها متعلق به افسانه شاه آرتور و انگلستان می دانند، این شمشیر واقعا وجود دارد و هنوز در دل سنگ فرو رفته است. آزمایش های علمی انجام شده روی این اثر تایید کرده اند که فلز شمشیر متعلق به قرن دوازدهم میلادی (دهه 1100) است و هیچ گونه دستکاری یا ترکیبی ساختگی در سنگ رخ نداده است.


سان گالگانو فراتر از قدمت تاریخی اش، به خاطر اتمسفر خاص خود شناخته می شود. بر خلاف شهرهای شلوغ و گردشگرپذیری چون فلورانس یا پیزا، در اینجا خبری از فروشندگان دوره گرد یا صف های طولانی نیست. تنها صدای نسیم میان طاق های کهن، گندم زارها و گل های وحشی روییده شده میان دیوارهای سنگی حضور دارند.
اگرچه توسکانی پر از دیدنی های کارت پستالی است، اما سان گالگانو جایی است که تاریخ و افسانه بدون واسطه به هم پیوند می خورند؛ مکانی که در آن می توانید زیر سقف آسمان قدم بزنید و شمشیری واقعی را ببینید که قرن هاست در سنگ آرام گرفته است.
تنظیم و ترجمه: محمدمهدی حیدرپور