نشریه آتلانتیک در مطلبی نوشت: خشم ترامپ، او را به سمت انتخابهای سیاسی غیرمنطقی سوق میدهد.
به گزارش عصرایران، نشریه آمریکایی آتلانتیک در مطلبی به قلم " تام نیکولاس"، نوشت:
زمستان گذشته، دونالد ترامپ بیپروا وارد جنگ با ایران شد. ایالات متحده اکنون در حال شکست در این جنگ است. ایران همچنان سرکش است، بخش عمدهای از اقتصاد جهان اکنون نزدیک به 6 ماه است که در معرض تهدید است، منابع نظامی ایالات متحده بیش از حد گسترش یافته و ذخایر مهمات به طرز خطرناکی تخلیه شدهاند. ترامپ و ایالات متحده یکی پس از دیگری دچار شرمساری شدهاند؛ ماه گذشته ، او به دلیل تهدید احتمالی ترور از سوی تهران، مجبور شد با یک هواپیمای پشتیبان از منطقه (ترکیه) خارج شود.
و بنابراین رئیس جمهور ایالات متحده گام منطقی بعدی را برداشته است: او کره جنوبی، یک دوست وفادار آمریکا را مجازات میکند و دشمنان ایالات متحده را وسوسه میکند تا در مورد اراده آمریکا برای دفاع از متحدانش تردید کنند.
اوایل عصر یکشنبه، ترامپ به وزارت دفاع (جنگ) دستور داد تا مشارکت خود را در یک رزمایش نظامی مشترک سالانه با کره جنوبی "به میزان قابل توجهی کاهش دهد".
او در پستی در شبکه اجتماعی خود گفت که این کار را انجام داده است، تا حدودی به این دلیل که چنین فعالیتهایی پرهزینه هستند، اما بدتر از آن، توهین به دوستانش در کره شمالی است، کشوری که در زمان ریاست جمهوری او "غیرتهدیدآمیز و محترمانه" بوده است. (به نظر میرسد ترامپ نگران دهها سلاح هستهای که پیونگ یانگ به سمت نیروهای آمریکایی و کره جنوبی نشانه گرفته است، نیست - بسیاری از آنها در زمان او توسعه یافتهاند. فقط یک یادآوری: تقریبا 28500 سرباز آمریکایی در حال حاضر در کره جنوبی مستقر هستند که برخی از آنها تنها چند مایل با منطقه غیرنظامی فاصله دارند.)
نکته مهمتر اینکه، او از اینکه کره جنوبیها به او در جنگ علیه ایران کمک نکردهاند، شکایت کرد: "در حالی که تا حدودی بیربط است (؟)، من اخیرا از رئیس جمهوری کره جنوبی پرسیدم که آیا مایلند در خلع سلاح هستهای جمهوری اسلامی ایران به ما بپیوندند، و آنها گفتند: "نه ممنون!"
وقتی ترامپ تلاش میکند بگوید چیزی "بیربط" به اقدامات اوست (و سپس یک علامت سوال خجالتی اضافه میکند) معمولا به این معنی است که کاملا مرتبط است - و احتمالا انگیزه اصلی اوست.

کاهش سطح حضور آمریکا در این رزمایش نظامی مشترک با کره جنوبی، البته، یک تصمیم دیوانهوار است که جز آسیب رساندن به یک متحد، نتیجهای ندارد و دشمن را وسوسه میکند که - به درستی - فکر کند که رهبری آمریکا بیاثر است. میتوان از شما به خاطر این سوال که چرا کره جنوبی و بقیه جهان آزاد باید هزینه شکستهای دونالد ترامپ را بپردازند، عذرخواهی کرد. چنین سردرگمی قابل درک است، اما در دنیای ترامپ، هر ضرر و زیانی، توهین شخصی است. وقتی اوضاع خراب میشود، باید کسی مسئول شناخته شود - و آن شخص هرگز دونالد ترامپ نیست.
آمریکا و بقیه جهان اکنون شاهد نمایش عمومی خشم خودشیفته هستند. ترامپ جنگی را برای امیال شخصی خود آغاز کرد و در عوض چیزی که به دست آورد، تحقیر مداوم بود. او به وضوح همه اینها را غیرقابل تحمل میداند.
ترامپ از حاکمانی که بر روسیه، چین و کره شمالی حکومت میکنند، هم میترسد و هم به آنها احترام میگذارد، بنابراین جرات نمیکند از آنها عبور کند. در عوض، او به دنبال تسکین آسیب روانی ناشی از شکستش در ایران - از جمله آگاهی عموم مردم آمریکا از شرایط شرمآوری که نیروهای آمریکایی را در معرض آن قرار داده است - با طرد متحدان آمریکا است، کشورهایی که میتواند بدون ترس از طرد شدن توسط آنها، آنها را مجازات کند.
میبینید، جنگ ایران شکست رئیس جمهور نبود. دیگران رئیس جمهور را شکست دادند. آن کره جنوبیهای بیوفا، که هر چند سال او را به رویارویی غیرضروری با آن جوان محترم و صلحدوست در پیونگ یانگ میکشانند، از کمک به او برای سرنگونی رژیم ایران خودداری کردند. و از آنجا که ترامپ قادر به تسلیم ایران نیست، قادر به پر کردن ذخایر سلاحهای آمریکایی که هرگز نباید در این جنگ خرج میکرد، قادر به مراقبت از پرسنل خدماتی که در معرض خطر قرار داده است، نیست، کسی قرار است هزینه آن را بپردازد. راحتترین هدفی که او میتوانست پیدا کند، حداقل در حال حاضر، کره جنوبی بود.
در لحظهای بهتر در تاریخ آمریکا، یک کنگره خشمگین وارد عمل میشد و خواستار پاسخگویی در مورد چنین حماقت خطرناکی میشد. آنها به کاخ سفید هجوم میآوردند، با مطبوعات صحبت میکردند، جلسات استماع برگزار میکردند و به طور کلی مانند متولیان مسئول قدرت آمریکا عمل میکردند. آن روزها، حداقل در میان قانونگذاران حزب رئیس جمهور، مدتهاست که گذشته است. آنها هر چه ترامپ بگوید را میپذیرند. متحدان ما ممکن است فعلا به طور مشابه کجخلقیهای ترامپ را نادیده بگیرند، اما آنها قدرت و اختیار خود را دارند و حتی اکنون احتمالا در حال برنامهریزی برای جهانی هستند که در آن آمریکاییها دیگر مردان و زنان اصولی نیستند که به حرف خود و دوستانشان پایبند باشند.
چینیها، روسها و کره شمالیها مطمئنا درسهای مناسبی را از این سیاست آشفته خواهند گرفت. بار دیگر به آنها نشان داده شده است که وقتی ترامپ شکست میخورد، به کسانی که از آسیب رساندن به آنها احساس امنیت میکند، آسیب میرساند. در حال حاضر، کره شمالی موشکها و هزاران سرباز را برای کمک به روسیه در جنگ با اوکراین اعزام میکند. اگر یک جنگ احتمالی در حوزه اقیانوس آرام یا شبه جزیره کره رخ دهد، یا اگر جنگ اوکراین در نهایت در اروپا به سمت غرب گسترش یابد، دیکتاتورهای جهان ممکن است روی ترامپ حساب کنند تا خشم آمریکا را نه بر دشمنان جهان آزاد، بلکه بر ملتهایی متمرکز کند که همیشه متعهد شدهاند در دفاع متقابل از آزادی در کنار ایالات متحده بایستند.