عصر ایران- فری اوتو (1925-2015) معمار، مهندس و پژوهشگری بود که با سازه های سبک و نوآورانه خود، معماری جهان را متحول کرد. او که به طراحی ساختمان هایی با حداقل مصرف مصالح و حداکثر استحکام باور داشت، در آثارش از الگوهای طبیعی الهام می گرفت.
برخی از مهم ترین آثار او عبارت اند از:
• نمایشگاه کاسل (آلمان)؛ یکی از نخستین پروژه هایی که توجه دنیای معماری را به خود جلب کرد.
• سقف ورزشگاه المپیک مونیخ (آلمان)؛ سازه غشایی سبک متشکل از کابل های کششی که به یکی از نمادهای شاخص معماری مدرن تبدیل شد.
• پاویون آلمان در اکسپو 1967 (کانادا)؛ پروژه ای که به الگویی برای نسل تازه ای از سیستم های پوشش سقف تبدیل شد.
در نگاه فری اوتو، معماری تلفیقی از طبیعت، سبکی و فناوری بود. آثار او پایه گذار بسیاری از ایده های امروزی درباره طراحی سازگار با محیط زیست به شمار می روند.
فری اوتو در دوران جنگ جهانی دوم به عنوان خلبان نیروی هوایی آلمان خدمت کرد و مدتی نیز اسیر جنگی شد. او پس از جنگ، معماری را در دانشگاه فنی برلین آموخت و بعدها در دانشگاه اشتوتگارت، موسسه مشهور «سازه های سبک» را تاسیس کرد. پژوهش های او درباره سازه های کششی، غشایی و فرم های الهام گرفته از طبیعت، تاثیر عمیقی بر معماری معاصر گذاشت.
او در سال 2015، تنها چند روز پیش از درگذشتش، به عنوان برنده جایزه معتبر پریتزکر معرفی شد و به نخستین معمار آلمانی تبدیل شد که این جایزه را دریافت کرد.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی