تاریخ:
سقوط مرگبار 2 نفر به چاله آسانسور 
درس صد و شش
تهدید ترامپ به حمله به سایت هسته ای ایران از منظر حقوق بین الملل
چرا رافائل گروسی، به این موضوع فوراً رسیدگی نمی‌کند؟ سازوکارهای اضطراری آژانس هم‌اکنون در حال رصد تحولات مربوط به ایران هستند و مدیرکل وظیفه‌ای روشن برای اقدام دارد. اگر اصول تثبیت‌شده آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار است معنایی داشته باشند، مدیرکل نمی‌تواند در حالی سکوت کند که تهدیدی مستقیم و علنی علیه یک تأسیسات هسته‌ای مطرح شده است.
عصرایران - "رضا نصری" حقوقدان بین الملل در واکنش به تهدید دیروز (سه شنبه) ترامپ مبنی بر حمله به سایت هسته ای "کوه کلنگ" در ایران در کانال تلگرامی خود نوشت:
ترامپ اعلام کرده است که ایالات متحده «به‌شدت» و «خیلی زود» به کوه کلنگ گزلا در ایران حمله خواهد کرد. بر اساس چارچوب حقوقی خودِ آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، این موضوع مسئله‌ای واجد اهمیت است. ممنوعیت مزبور صرفاً به حمله بالفعل به یک تأسیسات هسته‌ای محدود نمی‌شود؛ تهدید به حمله مسلحانه علیه یک تأسیسات هسته‌ای نیز به‌خودی‌خود غیرقانونی تلقی می‌شود.
کنفرانس عمومی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی طی چهار دهه، با اجماع، تأکید کرده است حمله به تأسیسات هسته‌ای صلح‌آمیز ــ و تهدید به انجام چنین حمله‌ای ــ ناقض منشور ملل متحد، حقوق بین‌الملل و اساسنامه آژانس است. این اصل پس از حمله اسرائیل به رآکتور اوسیرک عراق در سال ۱۹۸۱ تثبیت شد؛ زمانی که شورای امنیت، از طریق قطعنامه ۴۸۷، این حمله را نقض آشکار منشور ملل متحد محکوم و ممنوعیت قابل اعمال را تأیید کرد.
کنفرانس عمومی سپس گام دیگری برداشت. در سال ۱۹۸۵ اعلام کرد هرگونه حمله مسلحانه به تأسیسات هسته‌ای یا تهدید علیه آن‌ها، نقض منشور، حقوق بین‌الملل و اساسنامه آژانس محسوب می‌شود. در سال ۱۹۹۰ نیز اعلام کرد تهدید به حمله مسلحانه علیه یک تأسیسات هسته‌ای تحت پادمان، وضعیتی ایجاد می‌کند که مستلزم اقدام فوری شورای امنیت است؛ موضعی که در سال ۲۰۰۹ نیز مجدداً تأیید شد.
این یک تفسیر حاشیه‌ای یا یک استدلال سیاسی نیست. این موضع حقوقی است که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی طی چندین دهه، به‌طور مکرر، آن را اتخاذ کرده است. مسئله حقوقی نیز تنها زمانی مطرح نمی‌شود که نخستین بمب فرود آید؛ بلکه از لحظه‌ای که یک تهدید معتبر مطرح می‌شود، اقدام دولت خاطی موضوعیت پیدا می‌کند
بنابراین، دو پرسش نیازمند پاسخ است:
نخست، چرا شورای امنیت در برابر تهدید ترامپ تشکیل جلسه اضطراری نداده است؟ در سال ۱۹۸۱، هنگامی که حمله‌ای بالفعل علیه یک رآکتور انجام شده بود، شورا از طریق قطعنامه ۴۸۷ اقدام کرد. امروز، در برابر تهدیدی آشکار و علنی علیه یک تأسیسات تحت پادمان ــ یعنی دقیقاً همان وضعیتی که کنفرانس عمومی در سال ۱۹۹۰ اعلام کرد مستلزم اقدام فوری شورای امنیت است ــ شورا همچنان سکوت کرده است. اگر رویه و سابقه اوسیرک واجد هرگونه ارزش حقوقی باشد، صرفِ تهدید برای قرار دادن این موضوع در دستور کار شورای امنیت کافی است.
دوم، چرا مدیرکل آژانس، رافائل گروسی، به این موضوع فوراً رسیدگی نمی‌کند؟ سازوکارهای اضطراری آژانس هم‌اکنون در حال رصد تحولات مربوط به ایران هستند و مدیرکل وظیفه‌ای روشن برای اقدام دارد. اگر اصول تثبیت‌شده آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار است معنایی داشته باشند، مدیرکل نمی‌تواند در حالی سکوت کند که تهدیدی مستقیم و علنی علیه یک تأسیسات هسته‌ای مطرح شده است.
لینک کوتاه: کپی لینک
منبع آگاه: هیچ هیئتی از قطر به ایران سفر نکرده است نطق شورانگیز 50 سال پیش که در فضای مجازی دست به دست می‌شود/ زرین‌کوب نیست، همایون‌فر است سازمان هدفمندی: ۳۰ میلیون نفر برای افزایش یارانه ثبت نام کردند دبیر انجمن کشتیرانی: دولت برای اداره کشور به بخش خصوصی نیاز دارد/ اقتصاد دولتی شفابخش نیست مقاومت عراق: پرواز هواپیما‌های آمریکایی بر فراز عراق ادامه دارد روح‌الامینی: لاریجانی و شمخانی قبل از ترور، با قضاوت ها به شهادت رسیده بودند/ شمخانی بدون سر دفن شد ادعای روبیو: توافق با ایران بسیار دشوار است ادعای نتانیاهو علیه ایران: ترامپ و من با هم اقدام می‌کنیم عاصم منیر: مسائل مرزی میان ایران و پاکستان موقت و فنی بود؛ مرز دو کشور از امروز باز شده ترامپ: در فرانسه یک انقلاب تمام عیار در جریان است متکی: ترامپ مثل «گاو نری با شاخ، اما بدون خرد» است! هشدار ملونی به معترضان ایتالیایی: با زندان و جریمه نقدی مواجه خواهید شد یمن: عربستان طی ۲۴ ساعت گذشته ۹۳ حمله هوایی و موشکی انجام داد ویتکاف و کوشنر به مسکو می‌روند جانشین فرمانده کل سپاه: بر تنگه هرمز تسلط کامل داریم
نظرسنجی
پیش بینی شما: قبل از انتخابات آمریکا، به ایران حمله می شود؟