روزنامه جوان در یادداشتی به تحلیل سخنان اخیر مقام رهبری پرداخت و در مورد "خطای محاسباتی مسئولان" نوشت: «پیام [رهبری] تصریح میکند که برخی کنشهای غیرعمدی مسئولان یا نخبگانی که از روی غفلت، یأس را ترویج میکنند یا به نام شفافیت، اعتماد ملی را مخدوش میسازند، دقیقاً در سناریوی دشمن بازی میکنند. هر سخنی که ملت سربلند و بعثتیافته را «سرخورده» کند، هر گزارهای که تواناییهای درونزای ایران قوی را زیر سؤال ببرد، نه یک نقد دلسوزانه، که مهمات رایگان برای توپخانه روانی دشمن فراهم میکند. »
به گزارش عصر ایران، متن کامل یادداشت روزنامه جوان به سرح زیر است
سیدعبدالله متولیان
عقبنشینی تاکتیکی و پیشنهادهای فریبنده ائتلاف تروریستهای غربی- صهیونی- وهابی پس از شکستهای سنگین میدانی و برباد رفتن آرزوهای متوهمانه، و زخمهای پیدرپی و مهلکی که از تحقیرهای پیاپی برداشته، راهی برای تغییر میدان بازی و جابهجایی برنده و بازنده است.
پیام راهبردی ۱۴ خرداد مقام معظم رهبری، این زنگ خطر را در سکوت حرم امام (ره) به صدا درآورد: دشمن از خاکریز خیابان عبور کرده و در «اتاق فرمان ذهن» ما کمین گرفته است. او حالا نه خمپاره و موشک، که بذر «تردید و بدبینی» میکارد تا دستگاه محاسباتی نخبگان را دچار فروپاشی کند.
این یادداشت، کالبدشکافی نقشه شومی است که «تابآوری» ملت بعثتیافته و «محاسبه» مسئولان را نشانه رفته است.
دشمن در مصاف با فرزندان دلاور ملت و صفوف بههمفشرده مردم، طعم «تحقیری پرمعنا و عمیق» را چشیده است؛ تحقیری که به واگرایی ملموس متحدان و فروپاشی هیمنهاش انجامیده است. پیام ۱۴ خرداد با تیزبینی رمزگشایی میکند که این شکست، نقطه پایان جنگ نیست، بلکه جرقه یک گذار خطرناک است. وقتی گلولههای فولادین کارگر نمیافتد، تیرهای زهرآگین روانی نشانهگیری میشوند. میدان نبرد از «سرزمین» به میدان «تصمیمسازی» منتقل شده است.
قلب تپنده پیام ۱۴ خرداد، افشای دو هدف راهبردی دشمن در این جنگ ترکیبی است. هدف اول، فرسایش «تابآوری مردم» است؛ آن روحیه بعثتگونهای که متأثر از ۱۵ خرداد ۴۲ تا ۱۰ اسفند ۱۴۰۴ حماسه آفرید. میخواهند این اقیانوس مواج را به مردابی راکد بدل کنند.
اما هدف دوم، خطرناکتر و بیسروصداتر است: ایجاد «خطا در دستگاه محاسباتی مسئولان». دشمن بهخوبی دریافته که تضعیف صفوف ملت، بدون انحراف اتاق فرمان محقق نمیشود. ابزار این جنگ، اخبار جعلی و تحلیلهای مسموم نیست؛ ابزار، ایجاد «بدبینی» به جایگاههای اقتدار ملی و «برانگیختن سرخوردگی» نسبت به آینده است.
درخشانترین و هشداردهندهترین بخش این سند راهبردی، رمزگشایی از مفهوم «همصدایی نکردن با دشمن» است. اینجا دیگر پای نفوذ کلاسیک در میان نیست.
پیام تصریح میکند که برخی کنشهای غیرعمدی مسئولان یا نخبگانی که از روی غفلت، یأس را ترویج میکنند یا به نام شفافیت، اعتماد ملی را مخدوش میسازند، دقیقاً در سناریوی دشمن بازی میکنند. هر سخنی که ملت سربلند و بعثتیافته را «سرخورده» کند، هر گزارهای که تواناییهای درونزای ایران قوی را زیر سؤال ببرد، نه یک نقد دلسوزانه، که مهمات رایگان برای توپخانه روانی دشمن فراهم میکند.
پیام امام سید مجتبی خامنهای، مانیفست ورود به یک مرحله نوین از تکامل انقلاب است. آن «دست قدرتمندی» که اقیانوس ملت را در ۱۰ اسفند به تلاطم درآورده و برای تمام کردن کار مبعوث کرده، اکنون ما را به یک جهاد محاسباتی فراخوانده است.
سپر این جنگ، روشنبینی و حفظ وحدت انسجامساز است و شمشیر آن، تبیین دستاوردها و چشماندازهای واقعی بدون گرفتار شدن و زمین خوردن در دام جنجالهای رسانهای دشمن است.
وقت آن است که «صحت جهاد محاسبات» را به گفتمانی غالب و سپری در برابر تیرهای مسموم ذهنی دشمن بدل کنیم. آینده ایران در گرو ذهنهای بعثتیافته و دلهای مطمئنی است که فریب کمین محاسباتی دشمن را نخورند. این، نسخه نجات و رمز عبور به سوی قلههای درخشان است.