عصر ایران؛ مهرداد خدیر- دربارۀ گزارش سفر اخیر آقای حاجی میرزایی رییس دفتر رییس جمهوری به قم و دیدار با مراجع و علمای پایتخت مذهبی ایران و مطابق روایت های رسمی چند نکته را میتوان یادآور شد:
نخست این که در فضای بعد از 9 اسفند که از آن به تسامح با عنوان "جمهوری سوم" یا " جمهوری اسلامی سوم" هم یاد می شود این احساس درگرفته بود یا القا می شد که در حکومتی که با عنوان حکومت روحانیون معرفی می شد روحانیت دیگر دست بالا را ندارد و نظامیان و نهادهای مرتبط دست بالا را دارند. درست است که در صدا و سیما هنوز معممین دعوت می شوند ولی نماد قدرت نیستند و حرف اصلی را دربارۀ تهدیدات جنگی هم از زبان آقای ریش تراشیده و مو سشوار کشیده ای به اسم "خوش چشم" می شنویم.
سفر مقام ارشد دولتی به قم و دیدار با مراجع و علما می تواند برای اصلاح این انگاره هم باشد. مننها مشکل این است که خود دولت هم در تلقی جدید چندان کاره ای نیست تا رییس دفتر خجول رییس جمهور به تنهایی بتواند آن انگاره را باطل کند.
نکته دوم این که سابق بر این حساسیت وجود داشت که در این دیدارها با کدام مراجع دیدار می شود و مثلا سراغ آیت الله منتظری یا ایت الله صانعی یا حتی آیت الله شبیری زنجانی هم می روند یا نه و با درگذشت دو نفر اول از آن طیف تنها آیت الله بیات زنجانی باقی مانده و آقای حاجی میرزایی با ایشان دیداری نداشته یا داشته و خبری نشده است و دیدار با آقای شبیری هم دیگر حساسیت زا نیست.
نکته سوم تنوع دیدار شوندگان است که منحصر به مراجع نیست و با علمای غیر شهره به مرجعیت هم دیدار کرده اند اما برخی شهرتی همسنگ آیت الله علوی بروجردی را ندارند و باز نمیدانیم خود ایشان به دیدار نرفته یا پذیرای شان نبوده. هر چند درِ خانه آقای علوی بروجردی به روی همه باز است و مشخص نیست از ملاحظه کاری رییس جمهوری است یا ملاحظات مضاعف رییس دفتر یا توصیه برخی جاها.

وجه چهارم اما بیشتر مد نظر است. سابق بر این در این دیدارها سه نوع توصیه می شد: اولی وضعیت حجاب بود و پوشش زنان و امور فرهنگی. دوم تذکر معیشت و رسیدگی به طلاب و سوم وضعیت عمومی اقتصادی و معیشتی که مردم در مراجعه به مراجع از آن شِکوه دارند.
نکته جالب این که در هیچ یک از این دیدارها نخواندیم درباره حجاب نکته ای گفته شده باشد در حالی که می دانیم وضعیت پوشش زنان به کلی و در همان قم هم تغییر کرده است و قابل قیاس با قبل از جنبش مهسا نیست و به قول ظریفی مهم ترین دستاورد دولت مرحوم رییسی همین بود چون تا قبل از آن صحبت از بدحجابی بود نه بی حجابی و حالا معیار تنوع شده پوشش خانم ها و جاهایی که دختران و زنان پوششی شبیه مجریان صدا و سیما دارند به سختی می توانند بگویند نماینده همه مردم اند چرا که بافت مردم را می توان در میدان میوه و تره بار قزل قلعه و بازار تجریش دید که همه تیپ و لباس در آن حاضرند.
درباره گرانی هم چند جابه صراحت توضیح داده و گفته شد گرانی بهتر از قحطی است و قابل تحمل تر. به عبارت دیگر این که قفسه ها پر باشد ولو دست مردم به همه نرسد بهتر است تا این که کالایی نباشد و احساس قحطی درگیرد.
وقتی از زبان آقای رییس جمهور یا رییس دفتر شان به دفعات کلمه قحطی را شنیدم یاد هشدار مرحوم اسدالله عسگراولادی در سال 90 افتادم که دربارۀ تحریم هایی که تازه شروع شده بود و در فضای دلاری که تازه به سه هزار تومان رسیده بود هشدار داد با این وضعیت خطر قحطی وجود دارد و آن کلمه به قدری ثقیل و غریب افتاد که بنده خدا را واداشتند یا توصیه کردند حرف خود را پس بگیرد و حتی عذرخواهی کند!
حالا اما هم رییس جمهوری هم رییس دفتر او در دیدارها بر این موضوع تأکید دارند که اگر ارز ترجیحی حذف نشده بود یا تدابیر دولت در دو جنگ 12 روزه و 40 روزه نبود به جای گرانی شاهد قحطی بودیم. چقدر زمانه عوض شده ها!
نکته پایانی هم از منظر رسانه ای: روایت موجود را دفتر رییس جمهوری منتشر کرده و طبیعی است که ضمن امانت داری ملاحظات خود را دارند اما جای این پرسش هست که قم مگر خبرنگار ندارد تا گزارش دیدارها و گفته ها و شنیده ها را منتقل کند یا دفاتر خود آقایان آیا مشروح سخنان شان را منتشر نمی کنند؟
روال درست این است که بخشی از دیدار در حضور خبرنگاران و عکاسان باشد و اگر نخواهند نکته ای رسانه ای شود بعد از خروج آنان و اصطلاحا پشت درهای بسته. هر دو سو هم حق دارند روایت خود را منتشر کنند ولی عجالتا در سفر اخیر این که تذکر مکرر دربارۀ حجاب را شاهد نبودیم در حالی که ده ها سال سوژه هر نماز جمعه بود و قحطی هم دیگر تابو نیست درخور توجه است!