بهترین شهرهای جام جهانی ۲۰۲۶ برای نومدها کجاست؟

با توجه به پژوهش صورت‌گرفته، شهرهای تورنتو و ونکوور در کانادا با بالاترین امتیاز زیرساخت دیجیتال، امنیت سایبری و هزینه‌های متوازن، بهترین مقاصد برای دیجیتال‌نومدهای فوتبال‌دوست در جام جهانی ۲۰۲۶ هستند، درحالی‌که شهرهای مکزیک ارزان‌ترین اما ناامن‌ترین گزینه محسوب می‌شوند.

به گزارش ایمنا، با رواج روزافزون دورکاری و اشتیاق هواداران فوتبال به ترکیب تماشای مسابقات با ادامه فعالیت حرفه‌ای، انتخاب مقصد مناسب برای استقرار در طول جام جهانی به دغدغه‌ای کلیدی تبدیل شده است. بررسی‌های جدید نشان می‌دهد که شهرهای میزبان این تورنمنت بزرگ از نظر زیرساخت‌های دیجیتال، هزینه‌های زندگی و امکانات عملی برای کار از راه‌دور تفاوت چشمگیری دارند.

شرکت فناوری «20i» در پژوهشی جامع، ۱۶ شهر میزبان جام جهانی ۲۰۲۶ در آمریکا، کانادا و مکزیک را بر اساس شاخص‌هایی همچون سرعت و امنیت اینترنت، دسترسی به فضاهای کار اشتراکی، کیفیت خدمات درمانی، هزینه خوراک و حمل‌ونقل و نیز نزدیکی اقامتگاه‌های ارزان‌قیمت به ورزشگاه‌ها ارزیابی کرد. به هر شهر در هر شاخص امتیازی بین صفر تا ۲۵ داده شد و مجموع نهایی از ۲۵۰ امتیاز محاسبه شد.

نتایج این ارزیابی نشان می‌دهد که تورنتو و ونکوور در کانادا با کسب ۲۰۰ و ۱۶۳ امتیاز، بهترین گزینه‌ها برای دیجیتال‌نومدهای علاقه‌مند به فوتبال هستند. این دو شهر بالاترین سرعت دانلود اینترنت ثابت (بیش از ۲۰۰ مگابیت بر ثانیه) و شرایط مطلوبی در حوزه امنیت سایبری و زیرساخت‌های درمانی دارند.

در میان شهرهای آمریکا، هیوستون و فیلادلفیا با کسب ۱۴۷ امتیاز مشترک، در رتبه‌های بعدی قرار گرفتند. این دو شهر در شاخص‌های اتصال اینترنت، تعداد محل‌های اقامتی و امنیت سایبری عملکردی قابل‌قبول داشتند. در مقابل، لس‌آنجلس، سیاتل و منطقه خلیج سان‌فرانسیسکو به‌دلیل هزینه‌های سرسام‌آور زندگی و کمبود اقامتگاه‌های ارزان در نزدیکی ورزشگاه‌ها در رتبه‌های پایین جدول جای گرفتند. بوستون نیز با چالشی جدی روبه‌روست، چراکه هیچ اقامتگاه مقرون‌به‌صرفه‌ای در فاصله پیاده‌روی از ورزشگاه ندارد.

از نظر زیرساخت کار اشتراکی، منطقه نیویورک-نیوجرسی با ۲۶۶ فضای کار اشتراکی در صدر فهرست قرار دارد. مکزیکوسیتی و تورنتو نیز به ترتیب با ۱۷۱ و ۱۱۳ واحد در جایگاه‌های بعدی هستند، اما برخلاف کانادا و آمریکا که امتیاز امنیت سایبری مطلوبی دارند، شهرهای میزبان مکزیک در این زمینه ضعیف عمل کرده‌اند و به کاربران توصیه می‌شود از ابزارهایی همچون وی‌پی‌ان استفاده کنند.

نقطه قوت مکزیک مقرون‌به‌صرفه بودن آن است. در گوادالاخارا و مکزیکوسیتی، کرایه تاکسی حدود یک دلار در هر کیلومتر است، در حالی که‌ در آمریکا ۱.۷ دلار قیمت دارد. خوراک ارزان نیز در رستوران‌های مکزیک حدود ۱۲.۵ دلار تمام می‌شود که کمتر از نصف هزینه مشابه در میامی است. از نظر محل اقامت، مکزیکوسیتی بهترین تنوع در گزینه‌های ارزان‌قیمت را دارد، در حالی که شهرهای آمریکایی همچون آتلانتا، دالاس و بوستون با کمبود شدید اقامتگاه‌های نزدیک و ارزان روبه‌رو هستند.

کارشناسان در نهایت به دیجیتال‌نومدها توصیه می‌کنند در انتخاب مقصد، تنها به شهرت یا امکانات فوتبالی توجه نکنند، بلکه توازن میان زیرساخت دیجیتال، هزینه‌ها و هم‌پوشانی زمانی با ساعت کاری کشور مبدأ را در اولویت قرار دهند، برای مثال، شهرهای ساحل شرقی آمریکا و کانادا هم‌پوشانی بهتری با ساعات اداری اروپا دارند، در حالی که شهرهای ساحل غربی و مکزیک برای کار هم‌زمان با بازارهای اروپا و آسیا چالش‌برانگیزتر هستند.

رهام هوشمند؛ از استعداد تهران تا رؤیای پیراهن تیم ملی

تماشاخانه

دختران ایرانی و شگفتی‌سازی‌های جهانی / وقتی حتی باید با ناباوری هم بجنگند

اتوبوس‌های بین‌شهری یا تابوت‌های متحرک سرگردان ؛ دو حادثه مرگ‌بار در یک شب و ۱۰ها حادثه مرگ‌بار در شش ماه

فیلم های دیگر