یک پیام ساده که زنی در آن از همسرش برای پرداخت بدهی کارت اعتباری پول خواسته بود، در دادگاه امارات به مدرکی حقوقی تبدیل شد و باعث شد او پس از طلاق به بازپرداخت مبلغی که در دوران ازدواج دریافت کرده بود، محکوم شود.
این زن تصور نمیکرد پیامی عادی در گفتوگوی خانوادگی، سالها بعد در دادگاه علیه او استفاده شود. او در آن پیام از همسرش مبلغی خواسته و اشاره کرده بود که برای پرداخت تعهداتی از جمله بدهی کارت اعتباری به آن نیاز دارد.
پرونده پس از طلاق آغاز شد؛ زمانی که زن برای مطالبه حقوق زناشویی و نفقه به دادگاه مراجعه کرد و در این دعوا پیروز شد. اما پس از آن، همسر سابقش شکایتی جداگانه مطرح کرد و خواستار بازگرداندن مبلغی شد که در دوران ازدواج به او منتقل کرده بود.
مرد مدعی شد این پول نفقه یا هدیه نبوده، بلکه قرضی بوده که زن باید آن را بازپرداخت کند. زن دریافت پول را انکار نکرد، اما گفت این مبالغ بخشی از هزینههای عادی زندگی مشترک بوده و بدهی محسوب نمیشود.
دادگاه برای بررسی موضوع، کارشناس تعیین کرد تا انتقالهای مالی و پیامهای ردوبدلشده میان زوجین را بررسی کند. در میان پیامها، همان جملهای پیدا شد که زن در آن درخواست پول را به پرداخت بدهی کارت اعتباری مرتبط کرده بود.
دادگاه همین پیام را بهعنوان نشانهای از وجود تعهد مالی در نظر گرفت و به نفع شوهر رأی داد. بر اساس حکم صادرشده، زن ملزم به بازپرداخت مبلغ شد.
احمد الزرعونی، وکیل و بنیانگذار دفتر حقوقی Ahmed Al Zarooni Advocates and Legal Consultants، گفت این پرونده هشدار مهمی برای زوجها و خانوادههاست؛ زیرا پیامهای دیجیتال روزمره میتوانند بعدها در دادگاه بهعنوان مدرک استفاده شوند.
او توضیح داد انتقال پول میان زن و شوهر در دوران ازدواج معمولاً بخشی از رابطه مالی خانوادگی تلقی میشود، نه بدهی. اما اگر شواهدی وجود داشته باشد که نشان دهد پول برای هدفی مشخص و با انتظار بازپرداخت داده شده، دادگاه میتواند آن را قرض تلقی کند.
الزرعونی گفت دادگاههای امارات به محتوای پیام توجه میکنند، نه اینکه پیام در کدام پلتفرم ارسال شده است. بنابراین پیام واتساپ، پیامک یا هر گفتوگوی دیجیتال دیگری میتواند در صورت احراز اصالت و ارتباط با موضوع پرونده، ارزش حقوقی داشته باشد.
او افزود اگر افراد به همسر، والدین، خواهر، برادر یا نزدیکان خود پول منتقل میکنند، بهتر است همان زمان نیت انتقال را روشن بنویسند؛ مثلاً مشخص کنند که مبلغ «هدیه»، «کمک»، «هزینه مشترک» یا «قرض قابل بازپرداخت» است.
به گفته این وکیل، چنین توضیح کوتاهی میتواند از تبدیل شدن یک سوءتفاهم خانوادگی به دعوای حقوقی جلوگیری کند.
الزرعونی تأکید کرد: «امنترین عادت این است که همان چیزی را بنویسید که منظورتان است و فرض کنید شاید روزی فرد دیگری آن را بخواند.»
منبع: کانال ایرانیان امارات