عصر ایران - در دنیای خودروهای سوپراسپرت، مهندسان مسیرهای متفاوتی را برای طراحی موتور انتخاب می کنند، اما همه آن ها در یک مذهب مشترک به نام «سرعت» هم عقیده اند. برای رسیدن به اوج قدرت روی آسفالت، دو جبهه کاملا متضاد وجود دارد: جبهه اول به فناوری، سیستم های پرخوران (توربوشارژینگ) و بازدهی حداکثری هوای فشرده ایمان دارد؛ در مقابل، جبهه اصیل تر، به حجم موتور، دور موتور بالا و مکانیک خالص و بدون واسطه عشق می ورزد.
امروز به بررسی دو شاهکار مهندسی می پردازیم که نماد بارز این دو دیدگاه هستند: پورشه 911 توربو اس (Porsche 911 Turbo S) و آئودی آر8 وی10 (Audi R8 V10). دو غول افسانه ای که هر دو شایسته احترام مطلق هستند، اما شما را مجبور می کنند یک سمت را انتخاب کنید.

هر کتاب مهندسی خودرو به شما خواهد گفت که قرار دادن موتور در پشت محور عقب، به دلیل برهم زدن تقسیم وزن، ایده چندان مناسبی نیست. اما پورشه بیش از 60 سال است که اصرار دارد ثابت کند می تواند ناممکن ها را به بی نقص ترین شکل ممکن ممکن سازد.
مهندسان اشتوتگارت در مدل 911 توربو اس، یک موتور ۳.۸ لیتری را برداشته و دو توربوشارژر پیشرفته با هندسه متغیر به آن متصل کرده اند. نتیجه این ترکیب، مهار ناپذیر است: 640 اسب بخار قدرت و یک سیستم انتقال قدرت چهار چرخ محرک (AWD) که این کوپه را تنها در 2.7 ثانیه از سکون به سرعت 100 کیلومتر بر ساعت می رساند.
پورشه 911 توربو اس به طور اتفاقی سریع نشده است؛ این خودرو در واقع تجسم فناوری های هوافضا روی سطح آسفالت است. این ماشین، سوپراسپرت نهایی نامیده می شود؛ چراکه سرعتی فراتر از منطق را با چنان استهلاک پایین و دوام مکانیکی بالایی ترکیب کرده که می توانید هر روز با آن به خرید بروید و چند دقیقه بعد، رکورد پیست را جابه جا کنید.
در سمت دیگر میدان، آئودی تصمیم گرفت مسیر اصیل و سنتی را با مدل افسانه ای آر8 طی کند. در اینجا خبری از توربو، سوپرشارژر یا سیستم های کمکی مصنوعی نیست. همه چیز به حجم موتور، تعداد سیلندرها و تنفس طبیعی خلاصه می شود.
قلب تپنده آئودی آر8 یک بلوک غول پیکر 5.2 لیتری 10 سیلندر (V10) است که 602 اسب بخار قدرت تولید می کند. با قرارگیری موتور در بخش میانی و دقیقا پشت سر راننده، تجربه رانندگی با آن فقط به سرعت ختم نمی شود، بلکه یک شورش صوتی و حسی است. صدای غرش این موتور 10 سیلندر وقتی با خشم تا دور موتور 8700 دور در دقیقه فریاد می کشد، دقیقا همان دلیلی است که ما در وهله اول عاشق دنیای خودروها شدیم.
این خودرو به لطف سیستم چهار چرخ محرک معروف کواترو (Quattro)، شتاب 0 تا 100 کیلومتر بر ساعت را در 3.2 ثانیه ثبت می کند. شاید روی کاغذ چند صدم ثانیه از پورشه عقب تر باشد، اما پاسخ آنی پدال گاز و ارتباط حسی عمیق میان ماشین و راننده، چیزی نیست که بتوان آن را با کرونومتر اندازه گیری کرد.
وقتی این دو شاهکار را روبه روی هم قرار می دهیم، انتخاب به یک امر کاملا دلی و روحی تبدیل می شود:
پورشه 911 توربو اس پیروزی علم، محاسبات و مهندسی دقیق است. یک ماشین بی نقص، جراحی شده و به طرز بی رحمانه ای سریع.
آئودی آر8 وی10 بزرگداشتی برای دوران طلایی موتورهای درون سوز است. گونه ای در حال انقراض که احساسات و نوستالژی راننده را هدف قرار می دهد.
هر دو خودرو بالاترین سطح را در فلسفه خود ارائه می دهند. یکی قوانین فیزیک را برای شما در هم می شکند و دیگری با هر بار فشردن پدال گاز، مو را بر تن شما سیخ می کند.
حالا انتخاب با شماست؛ در کدام جبهه می ایستید؟ طرفدار دقت میلی متری تیم توربو هستید یا سمفونی گوش نواز تیم سیلندر؟
تنظیم و ترجمه: محمدمهدی حیدرپور