کد خبر ۱۱۶۱۶۰۳
تاریخ انتشار: ۱۸:۳۷ - ۱۹-۰۲-۱۴۰۵
کد ۱۱۶۱۶۰۳
انتشار: ۱۸:۳۷ - ۱۹-۰۲-۱۴۰۵

مارهای چهارپا (+اینفوگرافیک)

مار
آیا مارها پا داشتند؟ در بدن پیتون ها و بوآها یادگاری عجیبی از دوران باستان وجود دارد که ثابت می کند اجداد آن ها چهارپا بودند.

عصر ایران - آیا تا به حال به این فکر کرده اید که مارها چگونه به شکل امروزی خود درآمده اند؟ مارها همیشه موجوداتی بدون دست و پا نبوده اند. در واقع، طبیعت در بدن برخی از بزرگ ترین مارهای جهان، یعنی خانواده پیتون ها (Pythonidae) و بوآها (Boidae)، یادگاری عجیبی از اجداد چهارپای آن ها به جای گذاشته است: مهمیزهای لگنی (Pelvic Spurs).

مهمیز لگنی چیست؟

اگر به ناحیه نزدیک به دم (شکاف کلواک) مارهای پیتون نگاه کنید، دو ساختار کوچک و ناخن مانند را در دو طرف بدن مشاهده خواهید کرد. این ها «مهمیزهای لگنی» نام دارند. این بخش های کوچک در واقع بقایای خارجی پاهای عقبی هستند که در طول میلیون ها سال تکامل، تحلیل رفته اند.

اما شگفتی اصلی در زیر پوست آن ها نهفته است. در کالبدشناسی این مارها، استخوان های لگنی کوچکی وجود دارند که به هیچ ساختار اسکلتی متصل نیستند و به صورت شناور در میان عضلات باقی مانده اند. این استخوان ها «اندام های وستیجیال» یا بازمانده های ژنتیکی نامیده می شوند؛ بخش هایی از بدن که کاربرد اصلی خود را از دست داده اند اما هنوز حذف نشده اند.

مهمیزهای لگنی مار

شواهد فسیلی: وقتی مارها راه می رفتند

فسیل ها پل ارتباطی ما با گذشته هستند و داستان حذف تدریجی پاها در مارها را تایید می کنند:

نجاش ریونگرینا (Najash rionegrina): این فسیل 95 میلیون ساله که در آرژانتین کشف شد، ماری را نشان می دهد که دارای دو پای عقب کاملا عملکردی و حتی استخوان خاجی (Sacrum) بوده است.

پاچی راچیس (Pachyrhachis): یک مار فسیل شده دریایی که پاهای کوچک اما مشخصی داشت و مرحله میانی تبدیل از مارمولک به مار را به خوبی نشان می دهد.

اینفوگرافیک نشانه هایی که زمانی مارها پا داشته اند

تغییر کاربری: پایی که دیگر برای راه رفتن نیست

تکامل به ندرت چیزی را کاملا دور می اندازد، مگر اینکه راهی برای استفاده مجدد از آن پیدا کند. امروزه مارهای نر از این مهمیزهای کوچک در طول فرآیند جفت گیری استفاده می کنند. آن ها با تکان دادن این مهمیزها روی بدن ماده، محرک های لازم را ایجاد می کنند. این یک نمونه کلاسیک از تغییر کاربری تکاملی است؛ اندامی که روزی برای راه رفتن بود، حالا به یک ابزار تولیدمثل تبدیل شده است.

مارها در طول ده ها میلیون سال پاهای خود را از دست دادند تا با محیط های خاص (مانند سوراخ های زیرزمینی یا لای بوته های متراکم) سازگار شوند، اما «حافظه ژنتیکی» و بقایای فیزیکی آن دوران را همچنان با خود حمل می کنند. تماشای مهمیزهای یک پیتون، تماشای زنده تاریخ تکامل است که مستقیما از عصر دایناسورها به امروز رسیده است.

گردآوری و ترجمه: محمدمهدی حیدرپور

ارسال به دوستان
استفان والت: فرض فروپاشی ایران با تداوم محاصره خیال پردازی است/ ترامپ از جنگ گسترده جدید منصرف شده/ تداوم محاصره ایران برای 2 سال آینده ممکن نیست ابراز امیدواری عراقچی درباره خاتمه دائمی جنگ در منطقه با اجرای طرح دو روزه ایران پزشکیان: می‌خواهیم نیازمندان را شناسایی و کمک بیشتری به آنان ارائه کنیم اردن تلگرام را فیلتر کرد اول اتهام، سپس عقب‌نشینی؛ اظهارات محمدحسین روزی‌طلب، یک الگوی پرتکرار نتایج کنکور سراسری ۱۴۰۵ این هفته منتشر می‌شود دیدنی های امروز؛ از سفر پاپ به آمریکای لاتین تا جشنواره نور هندوها نیویورک تایمز: ربوده شدن معاون سابق وزارت دفاع ایران توسط موساد اینستاگرامی شدن سیاست نماینده زن مجلس: موتورسورای بانوان اولویت اصلی ما نیست/ برای خانم‌ها به‌جای موتور خودروهای کوچک طراحی کنند امروز دوشنبه طرح زوج و فرد در تهران اجرا می‌شود؟ سل و کارگاه‌های قرن نوزدهم؛ میراث تبلیغ کاهش نیرو توسط هوش مصنوعی اگر کوه‌های بلند زمین شکل نمی‌گرفتند، شاید ما امروز وجود نداشتیم گلایه زن جوان از همسرش: حتی اختیار حقوقم را ندارم چت‌جی‌پی‌تی و جمنای در ایران بدون فیلترشکن باز شدند؛ ماجرا چیست؟