فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۵۶۰۵۶
تاریخ انتشار: ۱۶:۴۲ - ۲۵-۰۱-۱۴۰۵
کد ۱۱۵۶۰۵۶
انتشار: ۱۶:۴۲ - ۲۵-۰۱-۱۴۰۵

برای تراکتور ایران؛ امروز یک ایران منتظر پیروزی شماست

تراکتور
سال‌ها پیش، وقتی رضازاده در المپیک آتن وزنه را بالا برد و طلا را با تمام سنگینی‌اش بر شانه‌های ایران نشاند، در خانه‌ای که تازه داغ پدربزرگ و مادر را دیده بود، صدایی بلند شد؛ صدایی که مدت‌ها فراموش شده بود: خنده. صدایی عجیب، مثل پرنده‌ای که از پشت دیوارهای غم راهی آسمان می‌شود.

عصر ایران ؛ علی خیرآبادی - سال‌ها پیش، وقتی رضازاده در المپیک آتن وزنه را بالا برد و طلا را با تمام سنگینی‌اش بر شانه‌های ایران نشاند، در خانه‌ای که تازه داغ پدربزرگ و مادر را دیده بود، صدایی بلند شد؛ صدایی که مدت‌ها فراموش شده بود: خنده. صدایی عجیب، مثل پرنده‌ای که از پشت دیوارهای غم راهی آسمان می‌شود.

امروز هم ما در میانه روزگاری ایستاده‌ایم که سایه جنگ بر آسمانش سنگینی می‌کند؛ روزهایی که مردم، با هر صدای انفجار چشمشان را به خانه می‌دوزند و نفسشان را حبس می‌کنند تا ببینند چه کسی این بار کم شده است. اما با این همه، ورزش در رگ‌های ما طوری جریان دارد که گویی بخشی از سرنوشت جمعی ماست؛ بخشی که هنوز می‌تواند معجزه کند. برای همین است که همه‌مان، با هر لهجه و هر زخم، چشم‌انتظاریم تا امروز تراکتور ایران به میدان برود و برابر شباب‌الاهلی امارات بایستد؛ چنان که پهلوان بر دروازه شهر.

با شما حرف می‌زنم، با مردان تراکتور. می‌دانم بار سنگینی را روی شانه‌هایتان گذاشته‌اند؛ می‌دانم با دلواپسی خانواده‌هایی راهی عربستان شدید که هر شب، با وحشت نقض آتش‌بس، بیدار می‌مانند. اما شما فرزندان همان خاکی هستید که از صدای اراده‌اش کوه‌ها می‌لرزند. امروز میدان، میدان شماست؛ جایی نه برای ترس، که برای غرش.

مردم این سرزمین، منتظر یک خنده پیروزی هستند؛ همان خنده‌ای که گاهی یک گل می‌تواند به خانه‌ای برگرداند. مثل ضربه سر نصرتی که ما را به جام جهانی ۲۰۰۶ برد؛ یا آن فرار رؤیایی قوچان‌نژاد در سئول که دروازه کره را گشود و ما را به جشن ۲۰۱۴ رساند. امروز هم همین مردم، از میناب داغدار گرفته تا تبریز و تهران، از دل خاکستر غم بلند شده‌اند و چشم به شما دوخته‌اند؛ همان‌ها که به قول محسن چاوشی، «به کشتن این غمِ کشنده نیاز دارند».

تراکتور امروز در یک‌هشتم نهایی لیگ نخبگان آسیا می‌ایستد؛ تیمی که پس از روزهای بلاتکلیفی و از ۳ اسفند بدون هیچ مسابقه‌ای، چهل ساعت راه را پیموده تا به عربستان برسد، فقط برای این‌که پرچم ایران را یک بار دیگر روشن نگه دارد.

اما نتیجه هرچه باشد، این را می‌دانیم و شما هم می‌دانید: امروز شما فقط برای یک تیم بازی نمی‌کنید؛ امروز یک ایران منتظر است. منتظر لحظه‌ای که دوباره، حتی اگر برای چند ثانیه، صدای خنده‌ای از پشت دیوار خانه‌ای بلند شود.

بجنگید؛ که فوتبال همیشه دلخوشی ما بوده. و بدرخشید؛ که امروز، بیش از همیشه، به نور شما نیاز داریم.

ارسال به دوستان
captcha
پس از ۴۰ سال چشم‌انتظاری؛ پیکر شهید علی‌اکبر گندمی شناسایی شد پزشکیان پس از سفر پنج‌روزه به نیویورک وارد تهران شد منابع هدفمندی یارانه‌ها در بودجه ۱۴۰۶ با تمرکز بر نفت و گاز بررسی شد غریب‌آبادی: خلع سلاح هسته‌ای بدون توجه به زرادخانه اسرائیل ممکن نیست وزش باد ۱۱۵ کیلومتری در زابل؛ گردوخاک دید افقی را کاهش داد دلایل لگن درد در مردان چیست؟ پاسخ موشکی و پهپادی یمن به حملات عربستان در پی پیشروی در باب‌المندب ۷ کنسرت در تهران و ۵۰ کنسرت در شهرستان‌ها؛ برنامه اجراهای پاییزی دیدار عراقچی با رئیس مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک محمد میرشکرایی، پژوهشگر میراث فرهنگی درگذشت؛ مردی که در ثبت جهانی نوروز نقش داشت لاوروف حمله به تأسیسات هسته‌ای ایران را در سازمان ملل محکوم کرد سازمان غذا و دارو: کیفیت واکسن‌های وارداتی باید از مسیر رسمی بررسی شود محدودیت تردد در جاده چالوس؛ مسیر کرج به مازندران یک‌طرفه شد نمایشگاه‌داری در ایران و معمای اعتماد خریداران علائم لوسمی چیست؟ نشانه هایی که باید بررسی شوند