کد خبر ۱۱۵۵۲۰۲
تاریخ انتشار: ۰۶:۰۷ - ۲۲-۰۱-۱۴۰۵
کد ۱۱۵۵۲۰۲
انتشار: ۰۶:۰۷ - ۲۲-۰۱-۱۴۰۵

امروز با شاملو: نومیدْمردم را معادی مقدر نیست! (+فایل صوتی)

احمد شاملو
زیستن و ولایتِ والای انسان بر خاک را نماز بردن؛ /زیستن و معجزه کردن؛ ورنه میلاد تو جز خاطره‌ی دردی بیهوده چیست؟

خطابه‌ی آسان، در اميد

وطن کجاست که آوازِ آشنای تو چنین دور می‌نماید؟

امید کجاست

تا خود

       جهان

             به قرار

                     بازآید؟

هان، سنجیده باش

که نومیدان را معادی مقدر نیست!

□

معشوق در ذره‌ذره‌ی جانِ توست

                                       که باور داشته‌ای،

و رستاخیز

            در چشم‌اندازِ همیشه‌ی تو

                                            به کار است.

در زیجِ جُستجو

                  ایستاده‌ی ابدی باش

تا سفرِ بی‌انجامِ ستارگان بر تو گذر کند،

که زمین

         از اینگونه حقارت‌بار نمی‌مانْد

اگر آدمی

           به هنگام

                     دیده‌ی حیرت می‌گشود.

□

زیستن

و ولایتِ والای انسان بر خاک را

                                     نماز بردن؛

زیستن

و معجزه کردن؛

ورنه میلاد تو جز خاطره‌ی دردی بیهوده چیست،

هم از آن دست که مرگت؟

هم از آن دست که عبورِ قطارِ عقیمِ اَسترانِ تو

از فاصله‌ی کویری میلاد و مرگت؟

مُعجزه کن مُعجزه کن

که مُعجزه

           تنها

               دست‌کارِ توست

اگر دادگر باشی؛

که در این گُستره

                     گُرگانند

مشتاقِ بردریدنِ بی‌دادگرانه‌ی آن

                                       که دریدن نمی‌تواند. ــ

و دادگری

معجزه‌ی نهایی‌ست.

و کاش در این جهان

مردگان را

           روزی ویژه بود،

تا چون از برابرِ این همه اجساد گذر می‌کنیم

تنها دستمالی برابرِ بینی نگیریم:

این پُرآزار

          گندِ جهان نیست

تعفنِ بی‌داد است.

□

و حضورِ گرانبهای ما

                       هر یک

چهره در چهره‌ی جهان

                           (این آیینه‌یی که از بودِ خود آگاه نیست

                           مگر آن دَم که در او درنگرند) ــ

تو

یا من،

آدمی‌یی

          انسانی

                   هر که خواهد گو باش

تنها

     آگاه از دست‌کارِ عظیمِ نگاهِ خویش ــ

تا جهان

         از این دست

                       بی‌رنگ و غم‌انگیز نماند

تا جهان

         از این دست

                       پلشت و نفرت‌خیز نماند.

□

یکی

    از دریچه‌ی ممنوعِ خانه

                               بر آن تلِّ خشکِ خاک نظر کن:

آه، اگر امید می‌داشتی

آن خُشکسار

               کنون اینگونه

                             از باغ و بهار

                                           بی‌برگ نبود

و آنجا که سکوت به ماتم نشسته

مرغی می‌خوانْد.

□

نه

نومیدْمردم را

               معادی مقدّر نیست.

چاووشیِ‌ امیدانگیزِ توست

                               بی‌گمان

که این قافله را به وطن می‌رساند.

۲۳ تیرِ ۱۳۵۹
به رامین شهروند

از دفتر: ترانه های کوچک غربت

دکلمه "خطابه‌ی آسان در اميد" 

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
برچسب ها: شعر ، شعر روز ، احمد شاملو
ارسال به دوستان
پیامی از فاصله ۲۵.۹ میلیارد کیلومتری / دورترین سفیر انسان در اعماق فضا از زمین یک روز نوری فاصله گرفت دستیار پوتین: در مورد ایران، تسلیحات هسته‌ای و اوکراین گفت‌وگو می‌کنیم شیوع یک اَبَرمیکروب در بیمارستان‌های اروپا اختلال مایکروسافت؛ چه کسی خسارت ۷ میلیارد دلاری را می‌پردازد؟ آمریکا با بمب B94 به‌دنبال توسعه نخستین بمب هسته‌ای جدید خود پس از جنگ سرد است (+عکس) ترامپ: با ایران مذاکره می‌کنیم/ چین به ایران اطلاعات می‌دهد/ ما هم به دیگران می‌دهیم، به اوکراین نگاه کنید اسبی که با بیرون آوردن زبانش از خط پایان گذشت و برنده مسابقه شد! پس از باتری‌ به‌ باتری کردن، خودرو را چه مدت روشن نگه داریم؟ نحوه راه رفتن شما می‌تواند سرنخ‌هایی از سلامت کبد و کیفیت خوابتان آشکار کند چرا نشستن طولانی مدت در هواپیما و خودرو خطرناک است؟ / چند روش برای کاهش ریسک پوتین، ترامپ و شی؛ سه قدرت بزرگ در شنژن به دنبال چه هستند؟ 12 نوع گوزن در جهان (+اینفوگرافیک) جزیره‌ای که به محاصرۀ «اسپرم ماهی» درآمده است (+عکس) مکمل پرطرفداری که ممکن است به معده آسیب برساند علل افزایش غیرعادی مصرف بنزین؛ زنگ هشدار برای بررسی خودرو