در سوگ دکتر علی لاریجانی

عصر ایران؛ دکتر احسان اقبال سعید- باور ندارم آن صدای سترک و کلمات مهیب کنون خاک گشته و با هفت هزارسالگان سربه سر،بازمی کردم و کلام را عتاب می کنم که مگر صاحب کلام و کلمه را پایان هست و ختام؟ و مگر مجلس ختم اندیشه را باور می توان؟

دکتر علی لاریجانی مرد ، ارام و عمیق در روزهای هیهات عبرانی و گاوچرانی، ناباورانه جهان را نهاد و رفت تا ایران زمین یکی از سیاست دان ترین ها را از کف بدهد و او حالا میهمان تاریخ است...

سالها پیشتر که جام جم را هدایت می کرد همیشه با صدای مهیب و متفاوت و آن نگاه عمیق فلسفی اندیش که از پوست می گذشت و از پی جان بود در خاطر می آوردمش.. انگار با همراهان و همگنانش توفیر به قدر نهایت داشت و در ماه رمضان شب قدر بود و انگار به قدر قدر ندید....

سالها پیش محمود درویش در سوگ و رسای غسان کنفانی،نویسنده و رویاپردازی فلسطینی که به سنگ جنایت اهالی کوه صهیون ساکن تاریخ شد و بی جان نوشت، غسان، مرگ ما سند اصالت ماست و برگه ی رد اتهام هم....

بعدتر خواندم که دکتر لاریجانی سیاست را چونان مسیله ریاضی می داند و معتقد است نباید پیرامونش بال بال زد برای راه حل باید به آن حمله کرد....مرد ریاضی دان و فیلسوف در فراغت اداره جلسات بهارستان فلسفه می خواند و میان صدارا و سینا و نیز عقل دکارتی از پی معناکاوی بود و نیز راه برای انسان و چنان عمیق غور کرد که دنیا را و آویختن و ابتلایش را هیچ و دون انسان در شمار آورد و سیاستی سالکانه ورزید...

صدر مجلس دهم بود و به اسبابی در ساختمان کهنه و پرخون بهارستان به ملاقاتش رفتم... فروتنانه بی آنکه جز از قلم و اندیشه ام شنیده باشد تا پای پلکان به استقبال آمد و بدرقه هم و چون مکتوبات و نگاشته ها را دید با همان طنین از خاطر نرفتنی گفت!.. اقا، خوش به سعادتتان که کار ماندنی می کنید.....و وقتی جستارم پیرامون خودش و دورانش را زیر عنوان روزگار فرزند میرزا هاشم که در هفته نامه امید جوان طبع شده بود پیش رویش نهادم..ن گاهی آمیخته به درز گرفتن شادی نمود و گفت آقا...ما که کسی نیستم، وقتتون را هدر دادید...

بزرگوار و نژاده دیدمش، فروتن و خوش کلام و کم گو، بزرگی از آن یافت کو پست شد....

 بعدتر که زمین سیاست سنگلاخ آمد و دشوار، نجابت گزید و گوشه نه، باز وفا کرد و ملامت کشید و فیلسوفی شد که در طریقتش کافریست رنجیدن،از پند و جهد برای بهبود دست نکشید و جهان را و امکان را تنها در سریر و پاستور نیافت.

عطش کلام اهل سیاست و معاشقه با منبر نداشت و کم می گفت، گاهی عباراتش از فرط دشواری و خوش نوایی در خاطر می ماند، سالبه به انتفاع موضوع، در غلتان دادیم و خروس قندی گرفتیم که در تفسیرش از مذاکرات سعد آباد گفت همیشه در خاطرم حک شد...در همان توفیقات مجالست و کلام برای پرخون شدن فضای گفتگو به دوران نخست دبیری اش اشاره کردم و گفتم راهتان از بهاریون خزان زده جدا شد، ارام خندید و گفت عجب تعبیری! بهاریون خزان زده....

دوران سیاست ورزی اش چونان همیشه ی سیاست کشتی در معرض طوفان و تلاطم بسیار بود،هم مهر دید و هم مهر خورد،اما جسارت تردید در بافته ها و یافته های پیشتر و نیز آدم نو شدن و نگاه داشتن ریشه ها در خاک را یافت و مگر نه انکه،عالمی از نو بیاید ساخت و از نو آدمی....

پس از چندی که کشور درگیر دشواری شد، روی نگردانید و قهر نگزید و نگفت، خودتان می داند و مملکتتان، شمشیر پولادین روزهای رزم شد و به میان و میدان امد، بی سپر و با دانستن خدنگ ها، خدعه ها و البته خطرات....

و آخر داستان انگار باز مرد سیاست دان و دارای آن، جهان را پیش از هفتاد سالگی آرام گذاشت و گذشت و من می گویم کاش می شد در تاریخ و خاطره سفر کرد و مقابل آن مرد ایستاده در ارتفاع شکوهناک فروتنی، همین کلمات را خواند تا خنده را درز بگیرد و بگوید،،،،اقا،ما که کسی نیستیم،وقتتون رو تلف نکنید....

سپاه: پرنده دشمن امریکایی که دنبال خلبان جنگنده ساقط شده بود، منهدم شد

بیشتر بخوانید:

شهادت لاریجانی تایید شد

تصویری از لاریجانی در کنار آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای

تابوت شهید لاریجانی در کنار فرزندش (عکس)

تماشاخانه

اشکی در گذرگاه تاریخ؛ هیچ حیوانی به حیوانی نمی‌دارد روا/ آنچه این نامردمان با جان انسان می‌کنند

طمع به جزیره‌ای کوچک؛ با کاری بسیار بزرگ / چرا خارک مهم است؟

فیلم های دیگر