عصر ایران - سدها فراتر از دیواره هایی برای ذخیره آب هستند؛ آن ها سازه های پیچیده ای هستند که با توجه به توپوگرافی زمین، نوع خاک و فشار هیدرولیکی طراحی می شوند. در ادامه به بررسی چهار مدل اصلی سدسازی می پردازیم.

سد وزنی از بتن یا مصالح سنگی ساخته می شود و همان طور که از نامش پیداست، وزن عظیم خود سازه است که در برابر فشار افقی آب مقاومت می کند. این سدها برای دره های عریض با پی سنگی بسیار محکم مناسب هستند.
این سدها از یک صفحه مایل در سمت آب و مجموعه ای از دیواره های پشتیبان به نام پشت بند در سمت پایین دست تشکیل شده اند. پشت بندها فشار آب را به زمین منتقل می کنند. اگرچه سدهای پشت بنددار در مصرف بتن صرفه جویی می کنند، اما هزینه قالب بندی و نیروی انسانی ماهر برای ساخت آن ها بیشتر از سدهای وزنی ساده است.
سد قوسی به شکل افقی منحنی است و فشار آب را به تکیه گاه های سنگی در دو طرف دره منتقل می کند. این سدها معمولا در دره های باریک با دیواره های سنگی بسیار مقاوم ساخته می شوند.
این سدها از مواد طبیعی موجود در محل (سنگریزه، خاک و شن) ساخته می شوند. در مرکز این سدها یک هسته نفوذناپذیر (Reinforced Core) از جنس خاک رس یا بتن وجود دارد که مانع نشت آب می شود.
|
نوع سد |
مکانیزم اصلی مقاومت |
بهترین محل احداث |
|
وزنی |
وزن خود سازه |
دره های پهن با پی سنگی |
|
پشت بنددار |
انتقال فشار توسط پایه ها |
دره های عریض |
|
قوسی |
انتقال فشار به دیواره ها |
دره های باریک و سنگی |
|
خاکریزی |
توده خاک و هسته مرکزی |
زمین هایی با پی ضعیف |