تاریخ:
کنایه نیما شعبان‌نژاد به حقوق ۱۵ میلیاردی قلعه‌نویی؛ «کجا تست مربیگری می‌گیرند؟» 
درس صد و هشت
دلنوشته مریلا زارعی به رهبر شهید: من مانده ام و داغ پشیمانی ندیدنت تا ابد
هر چه می‌گذرد من غمگین‌تر می‌شوم؛ غمگین‌تر و شرمگین که تمام این سالها فرصت حضور در محضر صمیمی و مهربانت را از دست دادم.
مریلا زارئی، بازیگر سینما، در نامه‌ای خطاب به «رهبر شهید انقلاب» که هم‌زمان با حادثه دلخراش میناب و حماسه‌آفرینی مدافعان وطن نوشته شده، از شرمندگی خود در قبال «ندیدن» و «ندانستن» تا ابد نوشت و تأکید کرد که ملت ایران همه این داغها را با ایثار جان‌برکفان به حماسه تبدیل کرده است.
در پیام مریلا زارعی آمده است:
آقای شهیدم سلام
آقاجان، رفتنت را باور نمی‌کنم
۷ روز و شب گذشت و من هر لحظه پلکهایم را به هم می‌فشارم بلکه با باز شدنش از این خواب هولناک بیدار شوم و ببینم که همه اینها کابوس بوده... اما تلاش بیهوده ایست.
تو یکپارچه نور، یک کهکشان انرژی، تبدیل شدی به ذراتی کوچک به تعداد همه عشاقت، به تعداد همه مظلومان و رنجدیدگان جهان.
تو تکثیر شدی و نورت به قلب تک تک آزادیخواهان نفوذ کرد...
چه کسی تصور می‌کرد که بعد از آن شب‌های تلخ دی‌ماه که با دل شکسته رنج معترضان را بر جان خریدی رفتنت در میان هلهله‌های شادی فریب خوردگان رسانه‌های دشمن اینگونه حماسه آفرین شود؟
و هر چه می‌گذرد من غمگین‌تر می‌شوم؛ غمگین‌تر و شرمگین که تمام این سالها فرصت حضور در محضر صمیمی و مهربانت را از دست دادم.
کاش شاعر بودم و در رثای این هجر می‌سرودم.
کاش نقاش بودم و در ترسیم این داغ رنگ‌ها را بر بوم نقاشی‌ام بی‌رحمانه فرود می‌آوردم.
کاش می‌نواختم، بلکه می‌شد تمام این غم را از سرانگشتانم به تارهای ساز وارد کنم که اگر اینچنین می‌شد، نوایش ترجمان آه جگرسوزی بود که در این لحظه بر دلم سنگینی می‌کند.
آقاجان هنوز خبر پرکشیدنت بر جانم تازه بود که داغ ۱۶۸ دانش آموز و معلم مینابی امانم را برید. داغ پشت داغ و تا همین لحظه بی امان بر این جنایات علاوه می‌شود.
اما ملت غیور سرزمینم همه این داغها را به حماسه بدل کردند؛
از امدادگران جان برکف تا فرماندهان و سربازان شجاع کشورم که در این روزها، برای دفاع از خاک و ناموسشان، برای حفظ جان زنان و کودکان سرزمینشان از آسایش خود گذشتند تا کشورشان یکپارچه بماند و هیچ بیگانه‌ای جرات پاره پاره کردن پرچم سه رنگ مقدسمان را به خود ندهد...
آقاجان، اما من، چه کردم؟ هیچ.
من ماندم و داغی از پشیمانی ندیدنت و نداشتنت تا ابد...
لینک کوتاه: کپی لینک
یک اتفاق ساده/ نگاهی متفاوت به دنیای سهراب شهید ثالث (+صدا) اعتراض سفارت ایران به اظهارات مشاور نخست‌وزیر عراق درباره مرز چذابه بیانیه مشترک ایران و ۱۱ کشور؛ حمله به تأسیسات هسته‌ای تحت پادمان ممنوع است برگزاری آزمون‌های نهایی انتخاب بازیگر جدید جیمز باند ؛ یک بازیگر شانس بیشتری دارد نیکزاد: آمریکا با طناب نتانیاهو وارد چاهی شد که بیرون آمدن از آن دشوار است فروش ۶۳ میلیاردی سینما در سی‌ویکمین هفته سال روسیه یک نخستین جدید را در پزشکی به نام خود ثبت کرد چگونه نوآوری به هویت کاله تبدیل شد؟ فراتر از ایلان ماسک؛ چطور ثروت نفتی خلیج فارس در حال خریدن آینده سرگرمی جهان است؟ مالک جدید یا مدیر تحول‌آفرین؛ مسئله اصلی واگذاری سایپا چیست؟ سرمایه رهبری؛ دارایی نامرئی که آینده بنگاه را می‌سازد فرسایش برند آمریکا؛ چگونه ترامپ اعتبار جهانی این کشور را تضعیف کرد؟ عربستان سعودی به دنبال تولید مخفیانه موشک چینی جهش قیمت گاز اروپا به بالاترین سطح در نزدیک به 4 سال اخیر آب دریا در انتظار بهره‌برداری/ سهم ایران از شیرین‌سازی آب چقدر شد؟