پایان «پرشیا» در مکاتبات جهانی/ ماجرای تصمیمی که نام ایران را تثبیت کرد

کتاب «به نام ایران» نوشته کاوه بیات به ماجرای واداشتن بیگانگان به ایران ‌خواندن پرس و پرشیا ۱۳۱۴ - ۱۳۱۳ شمسی می‌پردازد. این کتاب از سوی نشر شیرازه منتشر شد.

به گزارش ایبنا، تصمیم دولت ایران در ملزم داشتن بیگانگان به ایران خواندن پرشیا در دی ماه ۱۳۱۳ یکی از مضامین بحث‌انگیز دوره پادشاهی رضاشاه است؛ بحثی که بیشتر در خارج از کشور جریان یافت که بنا به مجموعه‌ای از دلایل تاریخی از دیرباز ایران را به نام پرس و پرشیا می‌شناختند، هر چند که برای ما ایران همیشه ایران بوده است.

یکی از مهم‌ترین مشکلات دامنگیر این بحث فقدان داده‌های متقن در این موضوع بوده است که راه را بر حدس و گمان‌های بیهوده و در مواردی مغرضانه باز گذاشت. حالا که اسناد و مدارک بیشتری در دسترس قرار گرفته در مورد کم‌وکیف این تصمیم و فرایندی که طی کرد، ازجمله مقدمات کار و همچنین بازتاب نه چندان مثبتش در مراحل بعد تصویر روشن‌تری به دست می‌آید.

کاوه بیات متولد ۱۳۳۳ در تهران، تاریخ‌نگار، پژوهشگر ایرانی و نوه دختری صولت‌الدوله قشقایی است. وی مقالاتی در فصلنامه «گفتگو» و ماهنامه «جهان کتاب» و ماهنامه «اندیشه پویا» دارد. بیات دبیر مجموعه‌های «تاریخ معاصر ایران» و «آسیای میانه و قفقاز» در شرکت نشر و پژوهش شیرازه کتاب (انتشارات شیرازه کتاب ما) است.

کتاب «به نام ایران» نوشته کاوه بیات در ۱۴۵ صفحه با قیمت ۳۵۰ هزار تومان از سوی نشر شیرازه منتشر شد.

چرا انسان‌ها بیشتر موهای بدنشان را از دست دادند، اما موی سر باقی ماند؟

بیشتر بخوانید:

آن‌ها که می‌گویند نام ایران جدید است یا تاریخ بلد نیستند یا مغرض‌اند

تماشاخانه

ماجرای بلوار طالقانی و سیل عظیمیه کرج / اشکال جدی کار کجاست؟

دختران ایرانی و شگفتی‌سازی‌های جهانی / وقتی حتی باید با ناباوری هم بجنگند

فیلم های دیگر