غول بیابانی های تهران قدیم

عصرایران- یکی از آداب و رسوم جالب تهران قدیم عبارت بود از گشت زدن افرادی با نام غول بیابان در قهوه خانه ها و اماکن مشابه. این که آن ها فلسفه وجودیشان چه بود و چه می کردند در کتاب «طهران قدیم» اثر جعفر خان شهری آمده است که می خوانیم:

غول بیابان

این اسم افرادی بود که مانند حاجی فیروز و آتش افروز برای سرگرمی مردم در این روز به راه می فتادند. آن ها دو نفر، دو نفر که برای خود قیافه بس مهیب، از سر و رویش ژولیده ی بلند کثیف گذارده، نیمتنه ای از پوست ببر یا پلنگ که یک کتی با تسمه چرمی ای از شانه به پشت می انداختند و از پوست دیگری دامن کوتاهی به پا می کردند و کاسه شاخ دار سر گاوی به سر گذارده، چوب زمخت گره داری را به دست می گرفتند و با پای برهنه و هیبتی غول آسا در اماکن شلوغ مانند قهوه خانه و معرکه گیری و مانند این ها ظاهر می شدند.

آن ها ناگهان با نعره ی گوش خراشی وسط مردم جست می زدند و خود را غول بیابان می خواندند و با خواندن اشعاری که معلوم نبود توسط چه کسی سروده شده و یا اصلا بابت چه چیزی سروده شده است، پول جمع می کردند  و حرف حسابشان هم این بود با آمدنشان و گرفتن پول از مردم از آن ها دفع شر می کردند و تا سال دیگر هیچ غول و دیوی به سراغ آن ها نمی آمد.

بخشی از اشعاری که آن ها می خواندند از این قرار بود:

ما غول بیابانیم 
سرگشته و حیرانیم 
گاهی به توی تهران 
گاهی توی شمیرانیم
ما غول بیابانیم 
سرگشته و حیرانیم 
گاهی به توی سمنان 
گاهی توی کاشانیم

لازانیای کانلونی ایتالیایی با پنیر کشدار و طعمی بی‌نظیر

بیشتر بخوانید:

«تکیه کوچک تجریش» و ماجرای عاشقانه تراژیک ناصرالدین شاه و جیران

خاطرات تهران قدیم؛ از ژست متفاوت آغاسی تا کاروان شتر در خیابان ویلا (+عکس)

تصاویر جالب و کمتر دیده شده از تهران قدیم (+عکس)

سفر به تهران قدیم؛ از تجریش 100 سال قبل تا استقبال از کلینزمن (عکس)

تماشاخانه

سورنا ؛ پهلوان نام‌دار سیستانی و قهرمان نبرد ایران و روم / مشهورترین فرمانده ایرانی و سرنوشت تلخی که داشت

۲۵ سال تلاش و عاشقی برای میراث فرهنگی ایران / این زن قلعه الموت را جهانی کرد

فیلم های دیگر