تاریخ:
عجیب، اما واقعی؛ رودخانهای که در الیگودرز آسفالت شد 
درس هشتاد
ورود آدمهای خوب ممنوع!
عصبانیام از این فوتبالی که عزیزان ساختهاند. از تیم ملیای که کاپیتانش بازیکن بیباشگاه است. از لیگی که هیچ جذابیتی ندارد؛ شاید تهِ جذابیتش همان نمکپاشیهای گاهبهگاه بیرانوند باشد.
عصر ایران ؛ علی خیرآبادی - صبح اینستاگرام را باز میکنم و با ویدیویی روبهرو میشوم که در آن محمدحسین میثاقی از خوب بودن وحید هاشمیان حرف میزند. انگار هر دو میدانند اینجا، جایی برای آدمهای خوب نیست.
افسوس میخورم برای تمام پانزدهـشانزده سالی که فوتبال ایران را دنبال کردم. شاید همین است که دیگر حتی ما که با این فوتبال بزرگ شدیم، هم اعصاب دیدنش را نداریم؛ چه برسد به مردم عادی.
اسکرول میکنم و به پادکست فوتبال ۳۶۰ میرسم. مجتبی هاشمی گلایه میکند از حضور امیر قلعهنویی. میگوید تیمی که حالا اینقدر بین مردم منفور شده، روزی امیدشان بود. روزی خیابانها برای دیدن بازیهایش خلوت میشد. اما حالا انگار مردم با تیم قلعهنویی قهر کردهاند. با بغضی در گلو میگوید: «کاش قلعهنویی برود.»
من دوباره اسکرول میکنم. به نظرم خود هاشمی هم میداند برای هیچکس مهم نیست. مگر ما قلعهنویی را آوردیم که با خواسته ما برود؟
عصبانیام از این فوتبالی که عزیزان ساختهاند. از تیم ملیای که کاپیتانش بازیکن بیباشگاه است. از لیگی که هیچ جذابیتی ندارد؛ شاید تهِ جذابیتش همان نمکپاشیهای گاهبهگاه بیرانوند باشد.
هیچچیز سر جای خودش نیست. از آن حرف ناصر خان حجازی سالها گذشته، اما هنوز هم در فوتبال ایران هیچ چیز سر جای خودش نیست.
نه اینکه مدافع هاشمیان باشیم و همه تقصیرها را گردن امیر قلعهنویی بیندازیم، نه!
اما نباید کار فوتبال ما به جایی میرسید که مجری، مربی، پادکستر و تماشاگر، همگی به این نتیجه برسیم که در آن امیدی نیست.
در ترس تنهایی فوتبال ایران، چراغی روشن نمانده و هر روز اوضاع خرابتر میشود.
فرقی نمیکند طرفدار مذاکره با غرب باشید یا از آنهایی که باور دارند مشکل از خودمان است؛ حالا دیگر هیچکدامتان یا بهتر بگویم هیچکداممان با این تیم ملی و این فوتبال حال خوبی نداریم. ما از نرسیدنهای پیاپی خستهایم، و در ساختار فعلی هیچ راهی برای برونرفت نمیبینیم.
به قول حامد بهداد، «به دنبال یک معجزهایم»؛ معجزهای که بیاید و این فوتبال را نجات دهد، نقطهی روشنی به ما هدیه کند — از جنس گل به خودی مراکشیها یا از جنس گل قوچاننژاد به کره.
ما بیش از هر زمان دیگری به یک خوشی جمعی نیاز داریم، جایی که همگی با هم بخندیم؛ همان چیزی که سالها تنها فوتبال میتوانست به ما ببخشد و حالا انگار خود فوتبال هم از آن ناتوان شده است.
لینک کوتاه: کپی لینک
تئاترهای کمدی در این چند روز چقدر فروختند؟ مصوبه مقابله با نفوذ خارجی و جاسوسی میتواند آزادیهای فردی و علمی را محدود کند ادعای ان بی سی: ارسال مهمات و تسلیحات روسیه به ایران از کریدور خزر دیدار دبیر شورایعالی امنیت ملی با خانوادۀ شهید لاریجانی سقوط ژاپن و صعود خیرهکننده چین؛ مقایسه اقتصادهای جهان در ۱۹۹۵ و ۲۰۲۶ افزایش سقف کالابرگ در راه است؟ شرط مجلس برای حمایت از دولت محمد شریعتمداری: دفتر پزشکیان تغییرات هلدینگ خلیجفارس را متوقف کرد قیمت ۸۲ قلم دارو افزایش یافت؛ میانگین قیمتها بیش از دو برابر شد ایران با نیروگاه خورشیدی ۵۰۰۰ مگاواتی اصفهان به دنبال بزرگترین نیروگاه جهان پزشکیان از حمایت آیتالله سیستانی از خانواده شهدای جنگ تحمیلی رمضان تقدیر کرد هشدار مهم به داوطلبان کنکور؛ موبایل و ساعت هوشمند میتواند محرومیت ۱۰ ساله داشته باشد رئیس انجمن حبوبات: قیمتها ۵۰ درصد کاهش یافت؛ لوبیا چیتی تا ۱۰۰ درصد ارزان شد! سایه سنگین آپنه بر سلامت: علائم / تشخیص/ دلایل و موارد خطرساز/ عوامل افزایشی/ پیشگیری/ روش های درمانی بحران زباله در شمال ایران؛ جان جنگلهای هیرکانی در خطر است ویزا کارت گلد اکسپرس ایرانیکارت؛ راهکاری اقتصادی برای پرداخت های بینالمللی