میلیاردرهای فناوری از چه چیزی وحشت دارند؟ / راز خانه‌های امن ثروتمندان

به گزارش همشهری آنلاین، مارک زاکربرگ (مدیرعامل متا / فیسبوک)، سم آلتمن (مدیرعامل OpenAI)، رید هافمن (از بنیانگذاران لینکدین)، دمیس هسابیس (مدیرعامل DeepMind)، داریو آموده (پژوهشگر ارشد OpenAI)و ایلیا سوتسکوور (از بنیانگذاران OpenAI) از جمله افرادی هستند در نقاط مختلف دنیا برای خود خانه‌های زیرزمینی و امن ساخته اند؛ ساختمان‌هایی که به پناهگاه‌های آخرالزمانی معروف شده‌اند.

این اقدام میلیاردرهای حوزه فناوری، گمانه‌زنی‌هایی را درباره وجود تهدیدات قریب‌الوقوع مانند هوش مصنوعی خطرناک، تغییرات اقلیمی یا جنگ برانگیخته است. با این حال، گزارشی از بی‌بی‌سی نشان می‌دهد این نگرانی‌ها احتمالا اغراق‌شده یا بی‌اساس هستند.

بیشتر کارشناسان معتقدند بحث درباره هوش مصنوعی عمومی (AGI)، یعنی هوش مصنوعی دارای قدرت تفکر مشابه یا فراتر از انسان، بیشتر جنبه تبلیغاتی و بازاریابی دارد و هنوز فاصله آن با واقعیت بسیار زیاد است.

با این حال، میلیاردرها از ساخت و خرید پناهگاه‌ها و خانه‌های امن در مناطق دورافتاده دست نمی‌کشند. زاکربرگ در هاوایی مشغول ساخت یک مجتمع عظیم با یک پناهگاه زیرزمینی بزرگ است، هرچند او آن را «پناهگاه آخرالزمانی» نمی‌نامد.

رید هافمن به طور علنی از داشتن املاک و بیمه آخرالزمانی (apocalypse insurance) در نیوزیلند خبر داده است. سم آلتمن، دمیس هسابیس و داریو آموده نیز بر اساس گزارش های موجود، برای محافظت در برابر خطرات احتمالی، چنین خانه‌های امنی دارند. ایلیا سوتسکوور، یکی از بنیانگذاران OpenAI، هم در اظها نظر جالبی گفته: حتما قبل از انتشار AGI، یک پناهگاه خواهیم ساخت.

البته کارشناسان علمی، از جمله پروفسور وندی هال از دانشگاه ساوت‌همپتون، معتقدند که هنوز فاصله زیادی تا رسیدن به هوش مصنوعی انسان‌مانند داریم. AI کنونی می‌تواند داده‌ها را تحلیل کند و استدلال‌های محدود انجام دهد، اما درک یا احساس ندارد و هوشی شبیه انسان نیست.

تمرکز بیش از حد روی «هوش مصنوعی فراهوشمند» ممکن است از مشکلات واقعی کنونی مانند جانبداری سیستم‌ها، اطلاعات نادرست، از دست رفتن شغل‌ها و تمرکز قدرت در غول‌های فناوری منحرف شود. به نظر کارشناسان، رفتار میلیاردرها در ساخت پناهگاه‌ها ترکیبی از ترس واقعی، حفاظت از سرمایه و فناوری‌های قدرتمند، و نمایش ثروت و موقعیت اجتماعی است.

در نهایت، جامعه علمی تقریبا اتفاق نظر دارد که AGI و هوش فوق‌العاده هنوز دور از دسترس‌اند و آنچه ضروری به نظر می‌رسد، نه نیاز فوری به پناهگاه، بلکه بررسی اثرات هوش مصنوعی فعلی بر جامعه، اقتصاد و سیاست است.