کاناوارو: ازبکستان به جام جهانی رسیده ولی ایتالیا نه؛ فوتبال آسیا در حال توسعه است

سرمربی جدید تیم ملی ازبکستان با بیان اینکه ایتالیا به جام جهانی نرسیده است اما ازبکستان حضور دارد، تأکید کرد با آوردن دوچرخه شخصی‌اش قصد دارد زمان زیادی را در این کشور بگذراند و با فرهنگ و فوتبال ازبکستان آشنا شود.

به گزارش ایسنا، فابیو کاناوارو، سرمربی جدید تیم ملی فوتبال ازبکستان، گفت قصد دارد زمان زیادی را در این کشور بگذراند.

این مربی ایتالیایی در نخستین نشست خبری‌اش به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال ازبکستان درباره حضور در این تیم گفت: اول از همه، ازبکستان در جام جهانی شرکت می‌کند؛ در حالی که ایتالیا هنوز به این مسابقات راه نیافته است. من برای کشورم متاسفم. فوتبال نه تنها در اروپا که در سرتاسر جهان از جمله آسیا به‌سرعت در حال توسعه است. بازی‌کردن مقابل ایتالیا دشوار نیست چون سطح تیم‌های ملی آسیایی در حال افزایش است. من از هشت‌سالگی در فوتبال بوده‌ام. این تنها رشته‌ای است که می‌شناسم. امیدوارم به مرور زمان پیشرفت بیشتری داشته باشیم و در جام جهانی بتوانیم نتایج خوبی را به دست بیاوریم.

او افزود: یک ماه پیش از اینجا (ازبکستان) بازدید کردم. آن موقع گفتم که آماده‌ام کارم را شروع کنم و این اتفاق افتاد. البته بازیکنان را هم تماشا می‌کردم. امروز با بازیکنانی که برخی از آنها ایتالیایی صحبت می‌کنند، ملاقات کردیم. ارتباط بین مربی و بازیکنان بسیار مهم است. ما همچنین با تیمور کاپادزه درباره بازیکنانی که به اردوی تمرینی فراخوانده شده بودند صحبت کردیم. من طرفدار حضور مربیان بومی در کادرم هستم. این به من کمک زیادی خواهد کرد. لازم است که به‌سرعت بر ذهنیت بازیکنان و فرهنگ کشور تسلط پیدا کنم، به همین دلیل شخصاً از روشن ایرماتف در این باره سوال کردم. من همچنین بازی‌های سوپرلیگ را تماشا می‌کنم و همانطور که گفتم تماشای بازیکنان در زمین بهترین برداشت را به من می‌دهد.

این مربی ۵۲ساله ایتالیایی در پایان گفت: من با چمدان‌های زیادی آمده‌ام. هدفم این است که بیشتر اینجا بمانم. حتی دوچرخه‌ام را هم آورده‌ام. نمی‌دانستم وقت دارم که با آن دوچرخه‌سواری کنم یا نه، اما دوست دارم بیشتر در میان مردم باشم. با شور و شوق زیادی آمدم، بازی‌های تیم‌های جوانان و نوجوانان را هم تماشا می‌کنم.

قدم زدن جهانگرد هلندی در ویرانه‌های بر جای مانده از مدرسه شجره طیبه میناب

تماشاخانه

تریاک هست، اما شربت تریاک نیست! معمای یک کمبود عجیب

هشت سال بعد از یک کشتار؛ همان ترمز، همان کابوس / سنندج؛ شهری که تانکرهای سوخت در آن سابقه مرگ دارند

فیلم های دیگر