فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۰۸۹۱۶۶
تاریخ انتشار: ۱۰:۱۹ - ۰۵-۰۶-۱۴۰۴
کد ۱۰۸۹۱۶۶
انتشار: ۱۰:۱۹ - ۰۵-۰۶-۱۴۰۴

پشیمانی تارانتینو به‌خاطر رابرت دنیرو

پشیمانی تارانتینو به‌خاطر رابرت دنیرو
تارانتینو بین «جکی براون» و «بیل را بکش» ۶ سال فاصله انداخت که زمانی است که او باید یک فیلم مهم در این میانه می ساخت. او سال ۲۰۰۳ با «بیل را بکش: قسمت یک» از این برزخ بیرون آمد و دوباره به عرصه فیلمسازی بازگشت.

در مسیر حرفه‌ای که کوئنتین تارانتینو طی کرد، پروژه‌های تحقق نیافته زیادی وجود دارد که می‌توانستند ساخته شوند، اما ساخته نشدند. مشهورترین آنها شامل «جانگو/زیرو»، «برادران وگا» و «جنگ ستارگان» با درجه سنی R است.

به گزارش مهر، تارانتینو بین «جکی براون» و «بیل را بکش» ۶ سال فاصله انداخت که زمانی است که او باید یک فیلم مهم در این میانه می ساخت. او سال ۲۰۰۳ با «بیل را بکش: قسمت یک» از این برزخ بیرون آمد و دوباره به عرصه فیلمسازی بازگشت.

این کارگردان به تازگی در مصاحبه‌ای درباره این وقفه صحبت کرده و اعتراف کرده که این وقفه خیلی طولانی بود و دلیلش این بود که بیش از حد مشهور شده بود. او با نگاهی به گذشته، از این انفعال ابراز پشیمانی کرد و گفت حتی می‌داند اگر کناره‌گیری نمی‌کرد، چه فیلمی می‌ساخت.

وی می‌گوید: آن زمان، به فکر ساخت اقتباس خودم از رمان «سازمان» بودم، با رابرت دنیرو در نقش پارکر، هاروی کایتل در نقش شریک زندگی‌اش و پم گریر در نقش دختر و حالا که آنها پیر شده‌اند و دیگر نمی‌توانند این نقش‌ها را انجام دهند، بخشی از وجودم واقعاً آرزو می‌کند که کاش آن کار را انجام داده بودم.

تارانتینو مجذوب رمان‌های ریچارد استارک پارکر بود و کتاب سوم او با عنوان «سازمان» او را درگیر خود کرده بود. این کتاب به ۲ قسمت قبلی مرتبط است و یک سه‌گانه را تشکیل می‌دهد.

«سازمان» پیشتر در اقتباسی در سال ۱۹۷۳ به کارگردانی جان فلین ساخته شده بود. در آن نسخه، رابرت دووال، جو دان بیکر و کارن بلک بازی می‌کنند و داستان درباره ارل مک‌لین، یک آدمکش حرفه‌ای اهل شیکاگو است که در شبکه‌ای مرگبار از سیاست‌های مافیایی و خیانت گرفتار است و پس از آنکه یک سرقت ناموفق پیش می‌رود، متوجه می‌شود که گروهش لو رفته و باید ضمن محافظت از خود و گروه، خبرچین را پیدا کند.

این فیلم یک فیلم مهیج جناییِ جدی و بی‌سروصدا است که به جای خشونت پر زرق و برق، بر استراتژی، وفاداری و تنش آرام مبارزه قدرت در دنیای زیرزمینی تأکید دارد و از آن می‌توان به عنوان یک جواهر دهه هفتادی یاد کرد که دست‌کم گرفته‌شده‌ است.

در هر حال تارانتینو هنوز در حسرت این پروژه است و از آن به عنوان یکی از فیلم‌های محقق‌نشده‌ای یاد می‌کند، که با رسیدن به دهمین و آخرین فیلمش، هنوز در فکر آن است.

ارسال به دوستان
captcha
این جاده به مدت ۲ روز مسدود می‌شود کالبدشکافی سهم مدارس خاص و دولتی عادی از صندلی‌های برتر کنکور دیدنی های امروز؛ از روز جهانی حیوانات تا عکس های کمدی حیات وحش تتلو آزاد می شود؟ موج پلمب کافه‌ها در تهران؛ آیا ۱۵۰ هزار واحد صنفی غیرمجاز به خط پایان رسیده‌اند؟ تام کروز حاضر نیست شکست را بپذیرد؛ به «دیگِر» افتخار می‌کنم! «اعتراف می‌کنم»؛ تشریح در اتاق‌ِ بازجویی سینما هم عمودی می‌شود؟ نامه وزیر آموزش و پرورش به پزشکیان درباره «معیشت معلمان» از بارش‌های شدید تا گرمای غیرمنتظره/ ماه‌های آینده چه هوایی در انتظار ایران است؟ ترمیم رابطه در میانسالی: چرا همسران بالای ۴۰ سال به بازسازی نیاز دارند، نه تجدید؟ علت تغییر مسیر پرواز مشهد - رامسر «آسمان» به مهرآباد چه بود؟ واکنش ولایتی به ادعاهای امارات: جغرافیا با بیانیه عوض نمی شود مشاور فرمانده هوافضای سپاه: باید برای یک جنگ طولانی آماده باشیم/نیروهای خودی را در خط دشمن فرض نکنیم محسنی اژه‌ای: مقابله با ناهنجاری‌های اجتماعی با قاطعیت انجام شود/ از هیاهو نمی ترسیم