پزشکیان: نمی‌توان به فکر رنج مردم نبود؛ باید فریادرس یکدیگر باشیم/ کسی که از درد و رنج دیگران بی توجه است نمی توان نام او را انسان گذاشت

رئیس جمهور با بیان این‌که باید فریادرس یکدیگر باشیم، تصریح کرد: ما انسان‌ها که خدا را عبادت می کنیم باید راهی را برویم که از خدا طلب می‌کنیم؛ یعنی به فکر هر گرفتار، گرسنه و بیچاره‌ای باشیم.

 

به گزارش ایسنا، مسعود پزشکیان عصر امروز در مراسم گرامیداشت هفته هلال احمر با خواندن شعری از سعدی و مولوی درباره لزوم به فکر دیگران بودن، اظهار کرد: انسان باید به فکر دیگران باشد. نمی‌توان به فکر رنج مردم نبود. باید فریادرس یکدیگر باشیم. ما انسان‌ها که خدا را عبادت می کنیم باید راهی را برویم که از خدا طلب می‌کنیم یعنی به فکر هر گرفتار، گرسنه و بیچاره‌ای باشیم و نگاه نکنیم چه قومیت، نژاد و جنسیت و باوری دارد، بلکه به عنوان انسان وظیفه داریم به داد دیگران برسیم.

 

وی ادامه داد: وقتی اتفاقی رخ می دهد، شما اعضای هلال احمر به نژاد و باور افراد حادثه دیده کاری ندارید، بلکه به او کمک می ‌کنید. ذات انسانیت است که شما را به خطر می کشاند تا جانی را نجات دهید. این باور انسانی را با هیچ پولی نمی توان تغییر داد. این باور خیلی زیباست که خیلی‌ها حاضرند دنیای خود را بدهند تا دنیای زیبایی برای دیگران بسازند.

 

رئیس جمهور افزود: وحشتناک است که کشورهایی که ادعای تمدن و رشد و حقوق بشر دارند با تسلیحات خود انسان‌های بی‌گناه را در زیر خروارها خاک مدفون کرده و دم از آزادی و حقوق بشر و صلح و انسانیت می زنند. این فاجعه است. کسانی که با لباس های زیبا دم از انسانیت دم می‌ زنند در درون آنها چه جانوری زندگی می‌کند؟ چطور می شود که انسان بپذیرد که انسان‌های بی گناه را بمباران کند و اجازه ندهد به انسان‌ها  آب و غذا و دارو برسد؟ سازمان ملل و سایر سازمان‌های بین‌المللی این مسائل را می‌بینند، ولی از جنایتکار دفاع می کنند.

 

پزشکیان افزود: پشت تریبون از دموکراسی و صلح و امنیت صحبت می‌کنند، اما در میدان عمل از درنده‌ترین حیوانات هم درنده تر هستند و کارهایی که می کنند را به دیگرن نسبت می‌دهند، اما مشخص است چه کسی به داد انسان‌ها می‌رسد و چه کسی انسان‌ها را  زیر بمب ها و موشک‌ها له می‌کند.

 

وی در پایان گفت: شما انسان‌هایی هستید که براساس باورمان در دین و فرهنگ‌مان به انسان‌های گرفتار بدون توجه به باور و اعتقاد آنها کمک می کنید. ما وقتی کسی  درد دارد، احساس درد می کنیم. مرد را دردی اگر باشد خوش است/ درد بی‌دردی علاجش آتش است. کسی که از درد و رنج دیگران بی توجه است نمی توان نام او را انسان گذاشت. انسان  واقعی شما هستید که به دیگران کمک می کنید. از تلاش شما تشکر می‌کنم. ما دست به دست هم می دهیم تا گرفتاری‌ها را از کشور و خاورمیانه و دنیا، با این نگاه از بین ببریم و فریادرس همه انسان‌های نیازمند باشیم.