تصمیم جدید برای گذرنامه‌های ایرانی

بر اساس لایحه‌ای ارسالیِ دولت به مجلس، اعتبار گذرنامه‌ی افراد بالای ۱۵ سال سن، ۱۰ ساله خواهد شد. در این گزارش با جزئیات این لایحه آشنا خواهید شد.

 

به گزارش تسنیم، دولت لایحه‌ای برای افزایش اعتبار گذرنامه‌ها را به مجلس شورای اسلامی ارسال کرده است که بر اساس آن اعتبار گذرنامه‌های افراد بالای ۱۵ سال سن، ۱۰ سال خواهد شد.

 

عنوان این لایحه، «اصلاح ماده ۲۵ قانون گذرنامه» است که به مجلس تقدیم شده است.

 

 در مقدمه توجیهی این لایحه آمده است که "به‌منظور تسهیل صدور گذرنامه و کاهش هزینه‌های عمومی و پرداختی شهروندان بالاخص ایرانیان مقیم خارج از کشور جهت دریافت گذرنامه و با لحاظ اینکه متوسط مدت اعتبار گذرنامه‌های صادره در اغلب کشورهای دنیا ده‌ساله می‌باشد، لایحه «اصلاح ماده ۲۵ قانون گذرنامه» برای انجام تشریفات قانونی به مجلس شورای اسلامی تقدیم می‌شود."

 

در ماده واحده این لایحه آمده است که "ماده (۲۵) اصلاحی قانون گذرنامه مصوب ۱۳۷۳ به شرح زیر اصلاح و تبصره آن ابقاء می‌شود:

 

ماده ۲۵- مدت اعتبار گذرنامه جدید برای افراد بالای پانزده سال سن، از تاریخ صدور، ده سال و قابل تمدید به‌مدت پنج سال دیگر و برای افراد با سن کمتر از پانزده سال، پنج سال از تاریخ صدور و قابل تمدید برای مدت پنج سال دیگر می‌باشد."

 

بر اساس این گزارش، سال گذشته بهادری‌جهرمی سخنگوی دولت سیزدهم نیز اعلام کرده بود که لایحه‌ای برای این افزایش اعتبار گذرنامه‌ها به مجلس خواهد رفت و این لایحه در مهرماه سال گذشته به مجلس یازدهم داده شد اما عُمر مجلس تمام شد و لایحه نیز به سرانجام نرسید.

 

طبق ماده ۱۳۷ آیین‌نامه داخلی مجلس شورای اسلامی در ابتدای هر دوره قانون‌گذاری، هیأت رئیسه صورتی از طرح‌ها و لوایحی را که از مجلس قبل معوق مانده به وسیله معاونت قوانین تهیه می‌کند و در اختیار نمایندگان می‌گذارد و صورتی نیز برای دولت ارسال می‌دارد. هریک از طرح‌ها و لوایح معوقه که لزوم رسیدگی به آن به وسیله بیست و پنج نفر از نمایندگان یا از طرف دولت تقاضا شود، طبق آیین‌نامه به کمیسیون‌های مربوطه ارجاع می‌شود و کمیسیون‌ها رسیدگی را به‌ترتیب مندرج در این آیین‌نامه انجام می‌دهند. هرگاه شور اول آن طرح‌ها یا لوایح قبلاً خاتمه یافته باشد رسیدگی به طرح یا لایحه با پیشنهاد کمیسیون و تصویب مجلس یک شوری انجام خواهد شد.

 

به این ترتیب، لایحه‌ی صدرالذکر از سوی مسعود پزشکیان رئیس دولت چهاردهم برای محمدباقر قالیباف رئیس مجلس دوازدهم در مهرماه ۱۴۰۳ ارسال شده است.