دختر با خود گفت: «با غروری که از حسن سراغ دارم، حتماً حالش خیلی بد است که مرا در جریان گذاشته.»

مأمور امنیتی هم که قضیه را جدی گرفته بود با عصبانیت جواب می‌دهد: «خیر، نمی‌شه.» باب شروع به اصرار کردن می‌کند که ای بابا، این همه سنگ این‌جاست، کسی اصلاً متوجه نمی‌شود که یکی از آن‌ها کم شده.

این‌که خاله سودابه چطور بعد از مرگ همسر اولش، یعنی امید، با عطا آشنا می‌شود و عطا هم زندگی‌اش در کانادا را ول می‌کند و به اتریش می‌آید، همه این‌ها علامت سؤال‌های بزرگی است که زندگی اعضای خانواده را تحت‌الشعاع خود قرار داده است.

یوسا با توانایی مثال‌زدنی نشان می‌دهد ذهنیت نقادانه همیشه باید بر عمل سیاسی نظارت داشته باشد تا از معلم بی‌رحمی به نام تاریخ، درس‌های اصلی آموخته شود.

انسان مدرن از آینده هراسناک است و بیش از انسان باستانی دچار یأس می‌شود و اضطراب و نگرانی، آسایش خاطرش را می‌رباید.

یکی از خواندنی‌ترین بخش‌های کتاب آن‌جاست که هشام احتمال می‌دهد پدرش در هنگام باز شدن درهای زندان ابوسلیم در سال 2011، البته به فرض زنده ماندن، حافظه‌اش را از دست داده بوده است و بنابراین گم شده است.

چیزی که برای ما، خوانندگان، مسجل می‌شود این است که نورا از مشکل کمبود اعتماد به‌ نفس رنج می‌برد. او خود بر این باور است که نحوه تربیتش توسط والدینش اصلی‌ترین عامل در این میان بوده است.