در حال حاضر سد کرج از نظر حجم آب در وضعیت بحرانی قرار دارد. خشکسالی، رسوب، و کاهش بارش‌ها ذخایر را بلعیده‌اند. سد کرج اکنون در کمترین سطح تاریخ خود ایستاده؛ هشداری آشکار برای آینده‌ی آبی پایتخت.

سخنان مدیر سد لتیان درباره کمبود آب را ببینید.

معاون بهره‌برداری آب شرکت آب و فاضلاب استان تهران: در شرایط عادی باید ۴۰ میلی‌متر بارندگی داشته باشیم که تاکنون اتفاق نیفتاده است.

در این ویدئو تصاویر شگفت آوری از صاعقه‌ها را ببینید.

تصویری تازه از دریاچه سد لتیان منتشر شده که کاهش شدید آب و خشکی گسترده آن را نشان می‌دهد.

هنگام پایش منطقه و رصد حیات‌وحش لرستان، یک شکارچی غیرمجاز هنگام دوربین کشی توسط پهپاد هوشمند مشاهده شد. مختصات برای محیط‌بانان منطقه ارسال و با حضور به‌موقع یگان فرد خاطی دستگیر شد.

گونه‌های صرفا بلوط در این جنگل‌ها قطع و گونه‌های بومی مثل افرا کاشته می‌شوند.

در این ویدئو، فهرست ۳۱ قله مرتفع ایران معرفی شده است؛ از دماوند به‌عنوان بلندترین قله خاورمیانه تا پازنان.

محمد درویش، فعال و کنشگر حوزه محیط زیست: ظرفیت استحصال به انرژی خورشیدی به مرز ۲۵۰۰ مگاوات رسیده که این یک رکورد تاریخی است. در هفته سوم مهرماه ۲۵۰ مگاوات به ظرفیت انرژی خورشیدی کشور اضافه شد و اگر با همین روند پیش برویم تا پایان دولت پزشکیان‌ می‌توانیم ۳۰هزار مگاوات را تجربه کنیم. افزایش ۳۰۰ درصدی تولید انرژی خورشیدی در برنامه هفتم توسعه پیش‌بینی شده بود، اما اینکه پزشکیان به یکباره با افزایش ۶۰۰ درصدی این رقم را به ۳۰هزار مگاوات رساند، اراده دولت بود.

چند سال پیش، طوفانی شدید بخشی از شاخ و برگ تاج سرو را شکست و این موضوع نگرانی زیادی برای دوستداران او ایجاد کرد. این حادثه نشان داد که سرو دیگر مانند گذشته توانایی مقاومت در برابر بادهای تند و خشن ابرکوه را ندارد و نیاز به مراقبت جدی‌تری دارد.

اما اگر این تصمیم حیاتی به‌سرعت و به‌درستی اجرا نشود، شمال غرب ایران در آستانه یک فاجعه زیست‌محیطی بی‌سابقه قرار خواهد گرفت. شاید انسان دوباره باید از بهشتی که داشت رانده شود.

کارشناسان می‌گویند این برداشت آب، نه‌تنها منابع محدود تالاب را تهی می‌کند، بلکه می‌تواند به خشک‌شدن کامل آن و آغاز فاجعه‌ای محیط‌زیستی در مرکز ایران منجر شود.

در حال حاضر، برای جلوگیری از خشک شدن کامل تالاب، روزانه دست‌کم باید ۲۰ مترمکعب در ثانیه آب وارد آن شود، اما این رقم اکنون کمتر از ۱۰ مترمکعب است.

در یکی از صحبت‌‌‌ها از رسیدن به نقطه‌ی بی‌بازگشت درباره وضعیت آب و فرونشست گفته شده‌است؛ نقطه‌ای که حتی آن را در بازه‌ای به نزدیکی ۱۰ سال آینده متصور شده‌اند.

سد کرج ساخته شد تا آب مردم تأمین شود. آب تأمین شد، جمعیت بیشتر شد، دوباره آب کم آمد، سد لتیان را ساختیم. باز هم جمعیت افزایش یافت، آب کم شد، سد لار ساخته شد. اما باز هم کافی نبود؛ به اطراف تهران رفتیم و از سطح طالقان آب آوردیم.

می‌گفت از ترس اینکه با کوچک‌ترین حرکت خاک رویش بریزد و زیر آوار مدفون شود، جرئت تکان خوردن نداشته. سرانجام خانواده‌اش او را پیدا و نجات داده‌اند.

این کانال حجم عظیمی از آب را در خود جای می‌دهد. ما در ایران به همین میزان، یعنی معادل حجم چنین کانالی، آب از دست داده‌ایم.

بر اساس اطلاعات ارائه‌شده، در حال حاضر، تنها استان گیلان به دلیل نبود شواهد فرونشست زمین، از فهرست مناطق تحت تأثیر خارج شده است، اما انتظار می‌رود در یکی دو سال آینده در آنجا نیز شاهد ظهور نشانه‌های فرونشست زمین باشیم.

از اوایل دهه ۷۰ در ایران، سطح آب‌های زیرزمینی به شدت کاهش یافته است و این روند تاکنون ادامه دارد.

در حال حاضر، از حدود ۶۰۰ دشت بزرگ ایران، ۴۰۰ دشت با بحران فرونشست مواجه شده‌اند. این وضعیت نشان‌دهنده تهدیدی جدی برای آینده ایران است، به‌ویژه در زمینه امنیت غذایی.